ค้นเจอ 1,803 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนบ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บ้า

ว. เสียสติ, วิกลจริต, สติฟั่นเฟือน, หลงใหลหรือมัวเมาในสิ่งนั้น ๆ จนผิดปรกติ เช่น บ้ากาม บ้ายศ บ้าฟุตบอล; อาการที่สัตว์บางชนิดเช่นหมาเป็นโรคกลัวนํ้า เรียกว่า หมาบ้า.

บ้า

น. ชื่อปลานํ้าจืดชนิด Leptobarbus hoevenii ในวงศ์ Cyprinidae ลำตัวค่อนข้างยาวหนาเกือบเป็นรูปทรงกระบอก หัวกว้าง มีหนวด ๒ คู่ ท้องกลมมน ด้านหลังและข้างตัวสีเขียวอ่อน ด้านท้องสีขาวแต้มเหลือง ครีบท้อง ครีบก้น และครีบหลังสีแดงอ่อน ในปลาขนาดเล็กมีแถบสีดำคลํ้าพาดตลอดข้างตัว พบอาศัยตามแม่นํ้าลำคลองและบึงใหญ่ทั่วไป ขนาดยาวได้ถึง ๕๐ เซนติเมตร ในธรรมชาติกินผลไม้รวมทั้งผลกระเบา เมื่อมีผู้นำไปบริโภค ทำให้เกิดอาการมึนเมา, อ้ายบ้า หรือ พวง ก็เรียก.

ไอ้บ้าเอ๊ย

เรียกผู้หญิงที่มีฐานะดี รวย และไม่ใช่คนบ้า

ไอ้บ้าเอ๊ย! เธอสวยยังงี้มีแฟนรึยัง

อ่านว่า ไอ้-บ้า-เอ๊ย

หมาบ้าพาลกระแชง

(สำ) น. คนที่อาละวาดพาลหาเรื่องทำให้วุ่นวายทั่วไปหมด.

บ้า ๆ

ว. แผลง ๆ, แตกต่างไปจากปรกติ, เช่น ทำบ้า ๆ เล่นบ้า ๆ.

สมบัติบ้า

น. ทรัพย์สินหรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่เพ้อฝันว่าจะได้ เช่น คิดสมบัติบ้า; ข้าวของที่เก็บไว้แต่ไม่มีประโยชน์ เช่น สมบัติบ้าเต็มตู้ไปหมด ไม่รู้จักทิ้งเสียบ้าง.

พวง

ดู บ้า ๒.

เมามัน

ก. บ้าคลั่ง.

อ้ายบ้า

ดู บ้า ๒.

คลุ้มคลั่ง

ก. กลัดกลุ้มในใจจนแสดงอาการอย่างคนบ้า.

หลัง

ก. หลง มักใช้เข้าคู่กับคำ บ้า เป็น บ้าหลัง.

บ้าหอบฟาง

(สำ) ว. บ้าสมบัติ เห็นอะไร ๆ เป็นของมีค่าจะเอาทั้งนั้น, อาการที่หอบหิ้วสิ่งของพะรุงพะรัง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ