คำศัพท์ภาษาไทย หมวด ด
รวมคำศัพท์ภาษาไทย หมวด ด
คำศัพท์ภาษาไทย หมวด ด ตามที่เคยรู้จัก คำศัพท์ภาษาไทย มีอยู่หลายคำ จะมีคำไหนที่เรารู้จักไหมนะ
-
ด
หมายถึง พยัญชนะตัวที่ ๒๐ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กด. -
ดก
หมายถึง ว. มาก, มากกว่าปรกติ, (มักใช้แก่สิ่งที่เกิดมีขึ้นตามธรรมชาติ) เช่น ต้นไม้ออกดอกออกผลมากกว่าปรกติ เรียกว่า ดอกดก ผลดก, ไก่ที่ไข่มากกว่าปรกติ เรียกว่า ไข่ดก, หญิงที่มีลูกถี่และมากกว่าปรกติ เรียกว่า ลูกดก, คนที่มีผมมากกว่าปรกติ เรียกว่า ผมดก; โดยปริยายใช้เป็นคำพูดประชด เช่น พูดว่า ได้ดกละ หมายความว่า ไม่มีหวังที่จะได้, มีดกละ หมายความว่า ไม่มี. -
ดกดื่น
หมายถึง ว. มากหลาย, มีอยู่ทั่วไป. -
ดง
หมายถึง น. ป่าที่มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นหนาแน่น เช่น ขึ้นเป็นดง, ที่ซึ่งมีต้นไม้อย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นหนาแน่น เช่น ดงกล้วย, โดยปริยายเรียกสถานที่ที่มีคนหรือสัตว์เป็นต้นประเภทเดียวกันรวมอยู่ด้วยกันมาก ๆ เช่น ดงผู้ร้าย ดงเสือ. -
ดง
หมายถึง ก. เอาหม้อข้าวที่เช็ดนํ้าข้าวแล้วขึ้นตั้งไฟอ่อน ๆ เพื่อให้ระอุ. -
ดงดาน
หมายถึง น. ป่าทึบ. -
ดงดิบ
หมายถึง น. ป่าในเขตอากาศร้อนบริเวณเส้นศูนย์สูตร ซึ่งมีฝนตกชุกเกือบตลอดปี มีต้นไม้สีเขียวไม่ผลัดใบ, ป่าที่มีต้นไม้หนาแน่นเขียวชอุ่มอยู่ทั้งปี. -
ดงดึก
หมายถึง น. ป่าลึกเข้าไปไกล. -
ดงวาย
หมายถึง (กลอน; แผลงมาจาก ตังวาย) น. ของถวาย. -
ดนตรี
หมายถึง น. เสียงที่ประกอบกันเป็นทำนองเพลง, เครื่องบรรเลงซึ่งมีเสียงดังทำให้รู้สึกเพลิดเพลิน หรือเกิดอารมณ์รัก โศก หรือรื่นเริง เป็นต้น ได้ตามทำนองเพลง. (ส. ตนฺตฺรินฺ). -
ดนตรีกรรม
หมายถึง (กฎ) น. งานเกี่ยวกับเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อบรรเลงหรือขับร้องไม่ว่าจะมีทำนองและคำร้องหรือมีทำนองอย่างเดียว และหมายความรวมถึงโน้ตเพลงหรือแผนภูมิเพลงที่ได้แยกและเรียบเรียงเสียงประสานแล้ว. -
ดนยะ,ดนัย
หมายถึง [ดะนะยะ, ดะไน] (แบบ) น. ลูกชาย. (ป., ส. ตนย). -
ดนยา
หมายถึง [ดะนะยา] (แบบ) น. ลูกหญิง. (ป., ส. ตนย). -
ดนุ,ดนู
หมายถึง (แบบ) (กลอน) ส. ฉัน, ข้าพเจ้า. (ป., ส. ตนุ ว่า ตัวตน; เล็กน้อย, เบาบาง). -
ดนุช
หมายถึง น. ผู้บังเกิดแต่ตน, ลูกชาย, เช่น ใกล้หัตถ์ดลดนุช. (ม. คำหลวง วนปเวสน์). (ป., ส.). -
ดนโด่
หมายถึง (ปาก) ก. กระดกกระดนโด่. -
ดบัสวิน,ดบัสวี
หมายถึง [ดะบัดสะ-] (แบบ) น. ผู้ประพฤติความเพียร, ฤษี, เพศหญิงว่า ดบัสวินี. (ส. ตปสฺวินฺ). -
ดม
หมายถึง ก. ใช้จมูกสูดกลิ่น, สูดเอากลิ่น, บางทีใช้เข้าคู่กับคำ ดอม เป็น ดมดอม หรือ ดอมดม. -
ดมไร
หมายถึง น. ช้าง, โดยมากใช้ ดำไร หรือ ดำรี. (ข. ฎํรี). -
ดร
หมายถึง [ดอน] (แบบ) น. พ่วง, แพ. (ป., ส. ตร). -
ดร
หมายถึง (โบ) น. ดอน. -
ดรงค์
หมายถึง [ดะ-] (แบบ) น. คลื่น, ระลอก. (ป., ส. ตรงฺค). -
ดรณี
หมายถึง [ดะระนี] (แบบ) น. เรือ. (ป., ส. ตรณี = สิ่งที่แล่นไป). -
ดรธาน
หมายถึง [ดอระทาน] ก. หายไป, ลับไป. (ตัดมาจาก อันตรธาน). -
ดรรชนี
หมายถึง [ดัดชะนี] น. นิ้วชี้, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระดรรชนี, ดัชนี ก็ใช้. (ส. ตรฺชนี; ป. ตชฺชนี). -
ดรรชนี
หมายถึง [ดัดชะนี] (คณิต) น. จำนวนที่เขียนไว้บนมุมขวาของอีกจำนวนหนึ่งซึ่งเรียกว่า ฐาน เพื่อแสดงการยกกำลังของฐานนั้น เช่น ๓๒ ๒ เป็นดรรชนีของ ๓; ตัวเลขอัตราส่วนซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงได้ในระยะเวลาหนึ่ง เช่น ดรรชนีค่าครองชีพ; ดัชนี ก็ใช้. (อ. index number). -
ดรรชนี
หมายถึง น. บัญชีคำเรียงตามลำดับอักษรที่พิมพ์ไว้ส่วนท้ายของหนังสือเล่ม รวบรวมคำสำคัญ ๆ ซึ่งมีกล่าวถึงในหนังสือเล่มนั้น โดยบอกเลขหน้าที่มีคำนั้น ๆ ปรากฏอยู่เพื่อสะดวกแก่การค้น, ดัชนี ก็ใช้. -
ดรรชนีหักเห
หมายถึง (แสง) น. ดรรชนีหักเหระหว่างตัวกลางคู่หนึ่งที่แสงผ่าน คือ อัตราส่วนระหว่างไซน์ของมุมตกกระทบของแสงในตัวกลางหนึ่งต่อไซน์ของมุมหักเหของแสงในอีกตัวกลางหนึ่ง, ดัชนีหักเห ก็ใช้. (อ. refractive index). -
ดราฟต์
หมายถึง น. ตราสารซึ่งธนาคารเป็นผู้ออก สั่งธนาคารตัวแทนของตนให้จ่ายเงินจำนวนหนึ่งแก่ผู้รับตามที่ได้ระบุชื่อไว้หรือตามคำสั่งของผู้รับ. (อ. draft). -
ดรุ
หมายถึง [ดะรุ] (แบบ) น. ต้นไม้. (ป., ส. ตรุ). -
ดรุณ
หมายถึง น. เด็กรุ่น. ว. หนุ่ม, อ่อน, รุ่น. (ป., ส. ตรุณ). -
ดรุณาณัติ
หมายถึง น. ตำแหน่งหัวหน้านักเรียน. -
ดรุณี
หมายถึง น. เด็กหญิงรุ่น. ว. สาว, อ่อน, รุ่น. (ป., ส. ตรุณี). -
ดฤถี
หมายถึง [ดฺรึ-] (โบ) น. ดิถี. (ส. ตฺฤถี; ป. ติถิ). -
ดล
หมายถึง [ดน] ก. ถึง. (ข. ฎล่). -
ดล
หมายถึง [ดน] ก. ให้เป็นไป, ทำให้แล้ว, ตั้งขึ้น, เผอิญให้เป็นไป, บันดาลให้เป็นไป. -
ดล,ดล,ดล-
หมายถึง [ดน, ดนละ-] น. พื้น, ชั้น, เช่น พสุธาดล. (ป., ส. ตล). -
ดลบันดาล
หมายถึง ก. ให้มีให้เป็นหรือไม่ให้มีไม่ให้เป็น เช่น ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์จงดลบันดาลให้ประสบความสำเร็จหรือให้แคล้วคลาดจากภัยอันตราย. -
ดลภาค
หมายถึง น. พื้นราบ. -
ดลใจ
หมายถึง ก. มีเหตุอันไม่ปรากฏจูงใจให้คิดหรือให้ทำ เช่น เทวดาดลใจ กุศลดลใจ มารดลใจ. -
ดวง
หมายถึง น. คำเรียกสิ่งที่มีลักษณะเป็นรูปกลม ๆ หรือที่เห็นเป็นวง ๆ เช่น ดวงดาว ดวงไฟ ดวงตรา ดวงกสิณ, และบางสิ่งที่ไม่มีรูป เช่น ดวงชีวิต ดวงวิญญาณ; ลักษณนามเรียก จิต วิญญาณ หรือสิ่งที่มีแสงสว่าง เช่น ดาว ไฟฟ้า ตะเกียง ว่า ดวง; ใช้ประกอบคำอื่นเป็นคำเปรียบเทียบ เช่น ดวงใจ ดวงตา ดวงสมร หมายความถึงสิ่งที่เป็นที่รักยิ่ง หญิงที่รัก หรือ ลูกที่รัก; แบบรูปราศีที่บอกดาวพระเคราะห์เดินถึงราศีนั้น ๆ ในเวลาเกิดของคนหรือเวลาสร้างสิ่งสำคัญ เช่นบ้านเมืองเป็นต้นที่โหรคำนวณไว้โดยแบ่งเป็น ๑๒ ราศี เรียกว่า ดวง ซึ่งเป็นคำตัดมาจาก ดวงชะตา. -
ดวงตรา
หมายถึง น. เครื่องหมายที่มีลักษณะเป็นรูปต่าง ๆ สำหรับประทับเป็นสำคัญ เช่น ดวงตราแผ่นดิน ดวงตราของทบวงการเมือง. -
ดวงตราไปรษณียากร
หมายถึง น. ดวงตราที่ใช้ปิดเป็นค่าธรรมเนียมที่ต้องเสียสำหรับส่งจดหมายหรือไปรษณียภัณฑ์และพัสดุไปรษณีย์ทางไปรษณีย์. -
ดวงสมร
หมายถึง น. หญิงที่รัก. -
ดวงเดือน
หมายถึง (ราชา) น. โรคกลาก. -
ดวงเดือนประดับดาว
หมายถึง น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า เจ็บจิตมิตรหมางค้างเขินขวย เวียนวนหลงลมงมงงงวย ฉาบฉวยรวยเร่อเธอถูกทาง. -
ดวงแก้ว
หมายถึง น. ชื่อดาวฤกษ์สวาดิ. -
ดวงใจ,ดวงตา
หมายถึง น. คำเปรียบเทียบเรียกหญิงที่รักหรือลูกที่รัก. -
ดวจ
หมายถึง [ดวด] (กลอน; แผลงมาจาก ดุจ) ว. เหมือน, คล้าย, เช่น, เพียง, ราวกะ. -
ดวด
หมายถึง น. ชื่อการเล่นชนิดหนึ่ง เดินแต้มตามเบี้ยที่ทอดได้ไปตามตาตาราง. (ปาก) ก. ดื่มทีเดียวหมด (มักใช้แก่เหล้า). ว. เดี่ยว, หนึ่ง; (ปาก) ทีเดียว. -
ดวด
หมายถึง ว. สูง. -
ดอก
หมายถึง น. ส่วนหนึ่งของพรรณไม้ที่ผลิออกจากต้นหรือกิ่ง มีหน้าที่ทำให้เกิดผลและเมล็ดเพื่อสืบพันธุ์ มีเกสรและเรณูเป็นเครื่องสืบพันธุ์, เรียกเต็มว่า ดอกไม้; ลวดลายที่เป็นดอกเป็นดวงตามผืนผ้าเป็นต้น; (ปาก) ค่าตอบแทนที่บุคคลหนึ่งต้องใช้ให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เพื่อการที่ได้ใช้เงินของบุคคลนั้น หรือเพื่อทดแทนการไม่ชำระหนี้หรือชำระหนี้ไม่ถูกต้อง, เรียกเต็มว่า ดอกเบี้ย; ลักษณนามของสิ่งของบางอย่าง เช่น ข้าวโพดดอกหนึ่ง สว่านหนึ่งดอก. -
ดอก
หมายถึง (โบ) ก. ทำ เช่น ดอกขายหูขายตา ดอกบนำพารู้. (ลอ). -
ดอก
หมายถึง ว. คำประกอบให้ได้ความชัดขึ้น เช่น ฉันดอก ไม่ใช่คนอื่น ทำไม่ได้ดอก, (ปาก) มักพูดว่า หรอก เช่น ไม่ไปหรอก. ก. หลอก เช่น บ้างดอกล้อแล้วโลมคืน. (ม. คำหลวง ชูชก). -
ดอกกระบอก
หมายถึง ดู รำเพย ๒. -
ดอกกะทือ
หมายถึง ใช้เป็นคำด่าผู้หญิง. -
ดอกก้าน
หมายถึง (ถิ่น-พายัพ) น. ต้นกะแท่ง. (ดู กะแท่ง). -
ดอกข้าวใหม่
หมายถึง ดู ชมนาด. -
ดอกจอก
หมายถึง น. ชื่อลายที่มีลักษณะคล้ายต้นจอก; เรียกกระเพาะอาหารหยาบของสัตว์บางชนิดเช่นวัวควาย ซึ่งพลิกกลับแล้วมีสัณฐานคล้ายต้นจอก; เรียกสว่านชนิดหนึ่งที่ปลายบานว่า สว่านดอกจอก; ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าใส่ในพิมพ์รูปอย่างดอกจอกแล้วเอาไปทอด; (ปาก) ดอกไม้จีบ. -
ดอกจัน
หมายถึง น. รูปกลม ๆ เป็นจัก ๆ ดังนี้ *. -
ดอกจันทน์
หมายถึง น. รกหุ้มเมล็ดจันทน์เทศ. (ดู จันทน์เทศ). -
ดอกจิก
หมายถึง น. เรียกลายที่มีลักษณะอย่างลายหน้าไพ่ป๊อกชนิดหนึ่ง มี ๓ แฉก ใบมน. -
ดอกชนต้น
หมายถึง น. ดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นจนมีจำนวนเท่า ๆ กับเงินต้น, ต้นชนดอก ก็ว่า. -
ดอกดั้ว
หมายถึง (โบ) น. นมผู้หญิง, ผู้หญิง; เขาสัตว์ที่นิยมว่าเป็นของวิเศษ (คุ้มไฟไหม้บ้าน) เช่น เขาวัวบางชนิด ในตำราเขาพระโค เรียกว่า เขาดอกดั้ว. -
ดอกดิน
หมายถึง น. ชื่อพืชเบียนชนิด Aeginetia indica L. และชนิด A. pedunculata Wall. ในวงศ์ Orobanchaceae ลำต้นเป็นปุ่มปมเกาะเบียนรากหญ้า ดอกสีม่วงดำ อยู่พ้นพื้นดินขึ้นมา ใช้ทำขนม. -
ดอกด้าย
หมายถึง (ถิ่น-พายัพ) น. ต้นดอกฟอน. (ดู ดอกฟอน). -
ดอกถวายพระ
หมายถึง น. ดอกไม้ตัวผู้ของพรรณไม้เลื้อย เช่น ฟักทอง บวบ, กระชอมดอก ก็เรียก. -
ดอกทอง
หมายถึง น. หญิงใจง่ายในทางประเวณี (ใช้เป็นคำด่า). -
ดอกน้ำผึ้ง
หมายถึง ดู รวงผึ้ง. -
ดอกบัว
หมายถึง น. ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์บุษยะ มี ๕ ดวง, ดาวโลง ดาวปู ดาวสิธยะ ดาวสมอสำเภา ดาวปุยฝ้าย ดาวพวงดอกไม้ ดาวบุษย์ ดาวปุษยะ หรือ ดาวปุสสะ ก็เรียก. -
ดอกบัว
หมายถึง น. ชื่อนกชนิดหนึ่ง เช่น ดอกบัวผ้ายจับบัว. (ลอ). -
ดอกบุก
หมายถึง (โบ) น. ชื่อโรคมะเร็งชนิดหนึ่ง. -
ดอกพิกุลร่วง
หมายถึง (สำ) เรียกอาการที่นิ่งไม่พูดว่า กลัวดอกพิกุลจะร่วง. -
ดอกฟอน
หมายถึง น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Buddleja asiatica Lour. ในวงศ์ Buddlejaceae, พายัพเรียก ดอกด้าย. -
ดอกฟ้า
หมายถึง น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง. -
ดอกมะขาม
หมายถึง น. ชื่อข้าวพันธุ์หนึ่ง สีเหลืองคล้ายดอกมะขาม. -
ดอกมะตาด,ดอกไม้ตาด
หมายถึง น. ดอกไม้เพลิงชนิดหนึ่ง ทำด้วยกระบอกไม้บรรจุดินปืน เมื่อจุดมีสีต่าง ๆ. (เทียบอิหร่าน มะตัด ว่า ดอกไม้เทียน). -
ดอกยาง
หมายถึง น. ดอกของยางนอกที่หล่อเป็นลวดลายต่าง ๆ เพื่อให้เกาะถนน. -
ดอกรัก
หมายถึง น. ชื่อลวดลายชนิดหนึ่ง. -
ดอกลำดวน
หมายถึง น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งสาลีเคล้านํ้าตาลกับนํ้ามัน ปั้นเป็นดอก ๓ กลีบอย่างดอกลำดวน แล้วอบหรือผิง. -
ดอกลำเจียก
หมายถึง น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้า แร่งลงบนกระทะร้อน ๆ ให้ผงแป้งติดกันเป็นแผ่น ใส่ไส้หน้ากระฉีก โบราณพับเป็นรูปสามเหลี่ยม ปัจจุบันพับเป็นรูปสี่เหลี่ยมหรือม้วนคล้ายทองม้วน. -
ดอกลำโพง
หมายถึง น. เครื่องช่วยในการขยายเสียง รูปเหมือนดอกลำโพง, เรียกสั้น ๆ ว่า ลำโพง. -
ดอกสร้อย
หมายถึง น. ชื่อไม้เถาชนิด Combretum apetalum Wall. ในวงศ์ Combretaceae ใบรูปไข่ เรียงตรงข้าม ดอกเล็กมาก. -
ดอกสร้อย
หมายถึง น. ชื่อคำร้อยกรองชนิดหนึ่งมีลักษณะคล้ายสักวา แต่ในวรรคที่ ๑ ใช้ ๔ คำ มี เอ๋ย เป็นคำที่ ๒ มี ๔ คำกลอน และคำลงจบบทให้ลงว่า เอย เช่น แมวเอ๋ยแมวเหมียว...คอยดูอย่างไว้ใส่ใจเอย. -
ดอกหมาก
หมายถึง น. ชื่อเกลื้อนชนิดหนึ่ง ขึ้นตามตัวตามหลังเป็นผื่นขาว ๆ; จั่นหมากที่บานแล้ว; ขนสร้อยคอไก่หรือตามตัวไก่ที่เป็นจุดขาว ๆ. -
ดอกหมาก
หมายถึง น. (๑) ชื่อปลาทะเลและนํ้ากร่อยขนาดเล็กหลายชนิดในสกุล Gerres วงศ์ Gerreidae ลำตัวสั้นป้อม แบนข้าง คล้ายปลาแป้น เว้นแต่มีเกล็ดใหญ่ไม่หลุดง่าย ส่วนท้ายทอยไม่มีกระดูกแข็งโผล่ บางชนิดมีก้านครีบหลังอันแรก ๆ ยาวเป็นเส้น ด้านหลังสีนํ้าตาลอมเทา ด้านข้างและท้องสีเงิน มักมีจุดสีเข้มเป็นดอกดวงเรียงลงมาจากหลังหลายแนว อยู่กันเป็นฝูง. (๒) ชื่อปลานํ้าจืดในสกุล Barilius วงศ์ Cyprinidae ลำตัวยาว แบนข้างเล็กน้อย มีหนวดสั้น ๆ หรือไม่มี แต่ก็มีจุดสีดำหรือนํ้าตาลบนพื้นลำตัวสีเงินกระจายอยู่ข้างตัว อาศัยอยู่ตามต้นนํ้าลำธาร. -
ดอกหิน
หมายถึง ดู ไข่หิน ๒. -
ดอกอาว
หมายถึง (ถิ่น-พายัพ) น. ต้นว่านมหาเมฆ. (ดู ว่านมหาเมฆ). -
ดอกเบี้ย
หมายถึง (กฎ) น. ค่าตอบแทนที่บุคคลหนึ่งต้องใช้ให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เพื่อการที่ได้ใช้เงินของบุคคลนั้น หรือเพื่อทดแทนการไม่ชำระหนี้หรือชำระหนี้ไม่ถูกต้อง. -
ดอกเบี้ยทบต้น
หมายถึง น. ดอกเบี้ยที่ค้างชำระซึ่งนำไปรวมกับเงินต้นเพื่อรวมคิดดอกเบี้ยต่อไป. -
ดอกเล็บ
หมายถึง น. รอยจุดขาว ๆ ที่เกิดบนเล็บ. -
ดอกไม้
หมายถึง น. ฟันของเด็กที่แรกขึ้น. -
ดอกไม้จันทน์
หมายถึง น. เนื้อไม้จันทน์เป็นต้นที่ไสเป็นแถบบางนำมาประดิษฐ์เป็นช่อขนาดเล็ก ใช้ในการเผาศพ. -
ดอกไม้จีน
หมายถึง น. ดอกไม้กระดาษแบบจีน. -
ดอกไม้จีน
หมายถึง น. ชื่อไม้ล้มลุก ๒ ชนิดในสกุล Hemerocallis วงศ์ Hemerocallidaceae ชนิด H. lilioasphodelus L. ดอกสีเหลือง ชนิด H. fulva (L.) L. ดอกสีส้ม, ทั้ง ๒ ชนิดนิยมใช้ดอกแห้งเป็นอาหาร. -
ดอกไม้จีบ
หมายถึง น. เรียกลายแถบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่จัดเป็นดอกเล็ก ๆ สำหรับประดับที่รังดุมคอพับของเสื้อสากลเบื้องซ้ายแทนเครื่องราชอิสริยาภรณ์, ภาษาปากใช้ว่า ดอกจอก. -
ดอกไม้ทะเล
หมายถึง น. ชื่อสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังหลายชนิดและหลายสกุล ในอันดับ Actiniaria รูปทรงกระบอกยืดหดได้ ด้านหนึ่งเป็นฐานสำหรับยึด ด้านตรงข้ามเป็นช่องปาก มีหนวดมาก, เห็ดหลุบ ก็เรียก. -
ดอกไม้น้ำ
หมายถึง น. ดอกไม้ไฟที่จุดให้วิ่งไปบนผิวนํ้า. -
ดอกไม้พวง
หมายถึง น. ชื่อเพลงยาวกลอักษร ตัวอย่างว่า นิจาเอ๋ยกะไรเลยไม่เคยเห็น นิจาเอ๋ยกะไรน่านํ้าตากระเด็น นิจาเอ๋ยกะไรเปนได้เช่นนี้. (กลบท). -
ดอกไม้พุ่ม
หมายถึง น. ดอกไม้เทียนที่เสียบปลายซี่ไม้ไผ่ ทำเป็นชั้น ๆ คล้ายฉัตร จุดเวลาคํ่า.