ค้นเจอ 225 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตุ้มหู,ต่างหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตุ้มหู

น. เครื่องประดับหู, ต่างหู.

ต่างหู

น. ตุ้มหู.

พระกุณฑล

ตุ้มหู

หู

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่สำหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทำไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทำเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.

พระกรรณ

หู ใบหู

ร่างกาย

พระกุณฑล

ต่างหู

เครื่องประดับ

ตุ้มพระกรรณ

ต่างหู

เครื่องประดับ

หูฝาด,หูเฝื่อน

ก. ได้ยินเสียงเพี้ยนไป.

กุณฑล

[-ทน] น. ตุ้มหู. (ป., ส.).

ขัดหู

ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.

ผิดหู

(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.

ช่องพระโสต , ช่องพระกรรณ

ช่องหู

ร่างกาย


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ