ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ค้นหูก, ตุ้มหู, พระกุณฑล, ขวัดแคว้ง, แสวง, คุ้น, เคย
ก. รู้จักชอบพอกันมานาน เช่น เป็นคนคุ้นกัน, เคยผ่านหูหรือผ่านตาบ่อย ๆ เช่น คุ้นหน้า คุ้นตา คุ้นหู.
น. ตุ้มหู.
น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่สำหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทำไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทำเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.
หู ใบหู
ร่างกาย
ต่างหู
เครื่องประดับ
น. เครื่องประดับหู, ต่างหู.
ก. ได้ยินเสียงเพี้ยนไป.
ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.
(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.
ช่องหู
ขี้หู