ค้นเจอ 1,978 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คนหูหนวก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา หูหนวก

หูหนวก

น. หูที่ขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง, โดยปริยายหมายความว่า ฟังอะไรไม่ได้ยิน.

หนวก

[หฺนวก] ว. อาการที่หูขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง.

หูหนวกตาบอด

(สำ) ว. ไม่รับรู้รับเห็นสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น.

หู

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่สำหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทำไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทำเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.

ต่างหู

น. ตุ้มหู.

พระกรรณ

หู ใบหู

ร่างกาย

พระกุณฑล

ต่างหู

เครื่องประดับ

ตุ้มพระกรรณ

ต่างหู

เครื่องประดับ

ตุ้มหู

น. เครื่องประดับหู, ต่างหู.

หูฝาด,หูเฝื่อน

ก. ได้ยินเสียงเพี้ยนไป.

ขัดหู

ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.

ผิดหู

(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ