ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
เสียน้อยแล้วยังจะต้องเสียมากอีก
[[เสียกำแล้วซ้ำกอบ]] ก็ว่า
[[เสียกำซ้ำกอบ]] ก็ว่า
เวลาจะต้องเสียเพียงเล็กน้อย ไม่อยากจะเสีย แต่พอถึงคราวต้องเสียมาก ๆ รับควักเงินให้ทันที
อย่างข้าวของที่ชำรุดไปเล็กน้อย แทนที่จะรีบซ่อมแซมเสีย กลับปล่อยให้เสียหายหรือพังมาก ๆ แล้วจึงซ่อมแซม ซึ่งต้องหมดเงินมากกว่าหลายเท่า
เสียประโยชน์เพียงเล็กน้อยแต่ไม่ยอมเสีย ทำให้ต้องมาเสียมากในที่สุด
เสียผลประโยชน์แล้วยังต้องเสียเงินอีกด้วย
เต็มแรง, มาก, เช่น ถูกด่าเสียพอแรง ว่าเสียพอแรง
จัดจ้าน, ออกหน้ารับเสียเอง
เช่น แม่กระชังหน้าใหญ่
เสียน้อยไปก่อนแล้วจะได้มากในภายหลัง
[[เสียกำแล้วได้กอบ]] ก็ว่า
[[เสียกำได้กอบ]] ก็ว่า
อย่าทำอะไรที่ต้องเสียทรัพย์โดยไม่ได้ประโยชน์คุ้มกับเงินทองที่ต้องเสียไป
เหมือนตำน้ำพริกเพียงครกหนึ่งแล้วเอาไปละลายในแม่น้ำ ซึ่งมีน้ำมาก จะทำให้น้ำในแม่น้ำกลายเป็นน้ำพริกอย่างในหม้อแกงไม่ได้
ยอมเสียทุกอย่างเพื่อรักษาชื่อเสียง
ผู้หญิงจึงไม่ยอมเสียสามีให้แก่หญิงใด เพราะเท่ากับเสียศักดิ์ศรีของตน
เดิมเราถือกันว่า ผู้หญิงที่เป็นแม่ร้างเพราะสามีหนีไปนั้น แสดงว่าผู้หญิงผู้นั้นต้องมีอะไรบกพร่องเลวร้าย สังคมมักคิดว่าเป็นผู้หญิงไม่ดี เพราะฉะนั้นผู้หญิงจึงไม่ยอมเสียสามีให้แก่หญิงใด เพราะเท่ากับเสียศักดิ์ศรีของตน แต่ในปัจจุบันอาจได้ยินบางคนพูดว่า “ถ้าได้ทองเท่าหัว ใครอยากได้ผัวก็เอาไป” แสดงว่าคนเดี๋ยวนี้เห็นแก่เงินมากขึ้น