คำไวพจน์ร่างกาย รวมคำพ้องพร้อมความหมายและตัวอย่าง คำไวพจน์หมวด หัวใจ-ร่างกาย-อวัยวะ คือ กลุ่มคำในภาษาไทยที่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายกับชื่ออวัยวะของร่างกาย ทั้งภายในและภายนอก ได้แก่ หัวใจ อก ใบหน้า ดวงตา มือ ร่างกาย กว่า 43 คำ ส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ใช้ในวรรณคดี กลอนรัก นิราศ และคำราชาศัพท์ เช่น หทัย ฤทัย เนตร พักตร์ กร สรีระ
คำไวพจน์ความตาย รวมคำพ้องพร้อมความหมายและตัวอย่าง คำไวพจน์หมวด ชีวิต-ความตาย-จิตวิญญาณ คือ กลุ่มคำในภาษาไทยที่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายกับ ภาวะของชีวิต การจากไป และโลกหลังความตาย ได้แก่ ชีวิต ลมหายใจ ตาย สวรรค์ นรก จิตวิญญาณ กว่า 39 คำ ส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ใช้ในวรรณคดี พระไตรปิฎก และคำราชาศัพท์ เช่น ชีพ ปราณ มรณะ สวรรคต ไตรทิพย์ วิญญาณ
คำไวพจน์ทรัพย์สิน รวมคำพ้องพร้อมความหมายและตัวอย่าง คำไวพจน์หมวด ทรัพย์สิน-อาหาร-สิ่งของ คือ กลุ่มคำในภาษาไทยที่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายกับ โลหะมีค่า อาหาร และสิ่งของในชีวิตประจำวัน ได้แก่ ทอง เงิน เพชร อาหาร ข้าว บ้าน มณเฑียร กว่า 43 คำ ส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ใช้ในวรรณคดี กลอน คำราชาศัพท์ และพิธีกรรม เช่น มาศ กาญจน์ หิรัญ มณี ภัต เคหะ
คำไวพจน์นามธรรม รวมคำพ้องพร้อมความหมายและตัวอย่าง คำไวพจน์หมวด นามธรรม-ความรู้-เวลา คือ กลุ่มคำในภาษาไทยที่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายกับ แนวคิดเชิงนามธรรม ที่ไม่อาจจับต้องได้ ได้แก่ ความรู้ ปัญญา เวลา ความจริง ความฝัน บุญ-โชค กว่า 36 คำ ส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ใช้ในวรรณคดี กลอน พระไตรปิฎก และคำสอนทางศาสนา เช่น ภูมิ พุทธิ กาล สัจจะ บารมี ญาณ
คำไวพจน์กษัตริย์ รวมคำพ้องพร้อมความหมายและตัวอย่าง คำไวพจน์หมวด พระมหากษัตริย์-เทพ-สิ่งศักดิ์สิทธิ์ คือ กลุ่มคำในภาษาไทยที่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายกับ ผู้ปกครองสูงสุด เทพเจ้าในศาสนา และพระศาสดา ได้แก่ พระมหากษัตริย์ พระราชินี เทวดา พระอินทร์ พระพุทธเจ้า พระสงฆ์ กว่า 54 คำ ส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ใช้ในวรรณคดี กลอน คำราชาศัพท์ และพระไตรปิฎก
คำไวพจน์สีและแสง รวมคำพ้องพร้อมความหมายและตัวอย่าง คำไวพจน์หมวด สี-แสง-มืด คือ กลุ่มคำในภาษาไทยที่มีความหมายเหมือนหรือคล้ายกับ สีหลัก แสงสว่าง และความมืด ได้แก่ สีขาว สีดำ สีแดง แสง ความสว่าง มืด ความมืด กว่า 40 คำ ส่วนใหญ่มาจากภาษาบาลี-สันสกฤต ใช้ในกลอน นิราศ และวรรณคดีคลาสสิก เช่น ปัณฑูร นิลกาฬ โลหิต รัศมี ภาณุ ทมิฬ
คำไทยที่มักอ่านผิด ภาษาไทย ไม่ว่าจะเป็นภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน หรือภาษาที่ใช้ในวรรณกรรม ล้วนมีความไพเราะ น่าอ่าน น่าฟังยิ่ง เพราะเรามีเสียงสระ พยัญชนะ และวรรณยุกต์ที่จะทำให้คำ มีเสียงและทำนองที่เปลี่ยนแปรไป มีการใช้ถ้อยคำคล้องจอง มีสัมผัส ฟังเหมือนเสียงดนตรี และยังมีเนื้อหาการใช้ อันแสดงให้เห็นถึงปฏิภาณไหวพริบต่างๆ ด้วยเหตุนี้วันนี้เราจึงมาดูกันว่ามีคำไหนบ้างที่คนไทยส่วนใหญ่มักอ่านผิดและจะได้กลับไปอ่านให้ถูกต้อง
