หมายถึงน. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่สำหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทำไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทำเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.

พจนานุกรมไทย

lug

แปลว่าหู, หูหิ้ว, ติ่ง (แผ่นธาตุแบตเตอรี่) [ยานยนต์]; หางปลา, หูสาย [ไฟฟ้ากำลัง]

ศัพท์ช่างภาษาอังกฤษ – ไทย

หู

ภาษาญี่ปุ่นイヤ

คำอ่านภาษาญี่ปุ่นイヤ

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

หู

ภาษาญี่ปุ่น耳

คำอ่านภาษาญี่ปุ่นみみ

คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

ผลการค้นหา

จัดเรียง

ภาษา

ประเภทคำศัพท์-สำนวน

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา