หู

คำศัพท์ภาษาไทย

อวัยวะ

ภาษาเขมรត្រចៀក

หู หมายถึง?

พจนานุกรมไทย หู หมายถึง:

  1. น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทําหน้าที่สําหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทําไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทําเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.

ภาพประกอบ หู

  • หู ภาษาเขมรคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - เขมร หู ภาษาเขมร ត្រចៀក หมวด อวัยวะ Trorcheak หมวด อวัยวะ

 แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...