ค้นเจอ 48 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วิหาร,วิหาร-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิหาร,วิหาร-

[วิหาน, วิหาระ-] น. วัด, ที่อยู่ของพระสงฆ์; ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป, คู่กับ โบสถ์; การพักผ่อน เช่น ทิวาวิหาร ว่า การพักผ่อนในเวลากลางวัน. (ป., ส.).

วิหารราย

น. วิหารขนาดใกล้เคียงกับวิหารน้อย ตั้งเรียงรายภายในพุทธาวาสโดยรอบ เช่น วิหารรายวัดพระศรีสรรเพ็ชญ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, ศาลารายที่ใช้สำหรับพิธีสวดโอ้เอ้วิหารราย เช่น ศาลารายวัดพระศรีรัตนศาสดาราม กรุงเทพมหานคร.

ไพหาร

น. วิหาร. (ป., ส. วิหาร).

ด้านรี

น. ด้านข้างของเรือนฝากระดานหรือโบสถ์ วิหาร.

วิหารแกลบ

[-แกฺลบ] น. วิหารเล็ก ๆ.

แปหาญ

น. แปที่รับนาคสะดุ้งที่โบสถ์ วิหาร หรือปราสาท.

พิหาร

[พิหาน] น. ที่อยู่ของพระสงฆ์, วัด; วิหาร, ที่ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูป, คู่กับอุโบสถ. (ป. วิหาร).

บัน

น. จั่ว (หน้าจั่วของปราสาท โบสถ์ วิหาร เรียกว่า หน้าบัน).

หน้าบัน

น. จั่ว (ใช้แก่ปราสาท โบสถ์ วิหาร เป็นต้น).

ลำยอง

น. ส่วนประกอบช่วงบนของปั้นลมปราสาทหรือวิหาร. ว. สวย, งาม.

เสาราย

น. เสาที่ทำตั้งขึ้นเป็นแถวเพื่อรับชายคาอุโบสถ วิหาร ระเบียง เป็นต้น.

ด้านสกัด

น. ด้านหัวหรือด้านท้ายของเรือนฝากระดาน, ถ้าเป็นด้านหัวหรือด้านท้ายของโบสถ์วิหาร เรียกว่า ด้านหุ้มกลอง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ