บัน
คำศัพท์ภาษาไทย
หมายถึงก. ผัน, ผิน.
หมายถึงก. เบา, น้อย, เช่น มัวเมาไม่บัน. (ดึกดําบรรพ์).
หมายถึงน. จั่ว (หน้าจั่วของปราสาท โบสถ์ วิหาร เรียกว่า หน้าบัน).
แสดงความคิดเห็น (0)
โหลดความคิดเห็นล่าสุด...
คำศัพท์ภาษาไทย
หมายถึงก. ผัน, ผิน.
หมายถึงก. เบา, น้อย, เช่น มัวเมาไม่บัน. (ดึกดําบรรพ์).
หมายถึงน. จั่ว (หน้าจั่วของปราสาท โบสถ์ วิหาร เรียกว่า หน้าบัน).
โหลดความคิดเห็นล่าสุด...