ค้นเจอ 218 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ตุ้มหู,ต่างหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตุ้มหู

น. เครื่องประดับหู, ต่างหู.

ต่างหู

น. ตุ้มหู.

หู

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่สำหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทำไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทำเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.

หูฝาด,หูเฝื่อน

ก. ได้ยินเสียงเพี้ยนไป.

กุณฑล

[-ทน] น. ตุ้มหู. (ป., ส.).

ขัดหู

ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.

ผิดหู

(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.

เป็นหูเป็นตา

(สำ) ก. ช่วยสดับตรับฟังและดูแลรักษาแทน.

แปร่งหู

ว. ผิดเพี้ยนไปจากที่เคยตกลงกันไว้, มีเสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.

ร้อนหู

ก. เดือดร้อนเพราะได้ยินได้ฟังเรื่องราวที่ทำให้ไม่สบายใจ.

รู้ถึงหู

ก. รู้เพราะมีคนบอก เช่น เรื่องนี้อย่าให้รู้ถึงหูเขานะ.

ล้างหู

ก. ทำเป็นลืมเสียว่าเคยได้ยินเรื่องหรือถ้อยคำที่ระคายหู.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ