ผลการค้นหา

ไตรยางค์* *ไตรยางค์ *ไตรยางค์*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 44 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ไตรยางค์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ไตรยางศ์, ไตรรงค์, รยางค์

ไตรยางศ์

ไตรยางค์

บัญญัติไตรยางศ์

บัญญัติไตรยางค์

เหมือน ไตรยางศ์

รยางค์

น. ส่วนที่ยื่นออกจากส่วนหลักของอวัยวะของสิ่งมีชีวิต เช่น หนวดของแมลง ครีบปลา แขน ขา. (อ. appendage).
 พจนานุกรมไทย

ไต

(สรีร) น. อวัยวะคู่หนึ่งของคนและสัตว์ อยู่ในช่องท้องใกล้กระดูกสันหลัง ทำหน้าที่ขับของเสียออกมากับนํ้าปัสสาวะ; สิ่งซึ่งเป็นก้อนแข็งอยู่ในเนื้อ.
 พจนานุกรมไทย

ไข่ดันหมู

น. ไตหมู.
 พจนานุกรมไทย

หูด

น. โรคผิวหนังชนิดหนึ่งขึ้นเป็นไตแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

หนอน

[หฺนอน] น. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีลำตัวยาวอ่อนนุ่ม ไม่มีรยางค์.
 พจนานุกรมไทย

ปิหกะ

[-หะกะ] น. ม้าม. (โบราณนิยมแปลว่า ไต).
 พจนานุกรมไทย

วักกะ

น. ไต. (โบราณแปลว่า ม้าม). (ป.; ส. วฺฤกฺก).
 พจนานุกรมไทย

โลกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. การถือโลกเป็นใหญ่. (ป. โลกาธิปเตยฺย).
 พจนานุกรมไทย

อธิปไตย

[อะทิปะไต, อะทิบปะไต] น. อำนาจสูงสุดของรัฐที่จะใช้บังคับบัญชาภายในอาณาเขตของตน. (ป. อธิปเตยฺย ว่า ความเป็นใหญ่ยิ่ง). (อ. sovereignty).
 พจนานุกรมไทย

เอกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองโดยคนคนเดียว. (อ. monocracy).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด