ค้นเจอ 8,195 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เสาวนิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา เนาวนิต, เสาวณิต, สวนิต

พนิต

ว. เป็นที่รัก, ที่ชอบพอ. (ส. วนิต).

เสาว,เสาว-

[-วะ-] ว. ดี, งาม. (แผลงมาจาก สว สุ โส เช่น เสาวภาพ แผลงมาจาก สวภาพ, เสาวคนธ์ แผลงมาจาก สุคนธ์, เสาวภา แผลงมาจาก โสภา).

วต,วต-,วตะ

[วะตะ-] น. พรต, ข้อปฏิบัติ; ความประพฤติ; การจำศีล, การบำเพ็ญทางศาสนา, การปฏิบัติ; ประเพณี, ธรรมเนียม. (ป. วต; ส. วฺรต).

มิต,มิต-

[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).

สิต,สิต-

[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).

สีต,สีต-

[-ตะ-] ว. เย็น, หนาว. (ป.).

เสต,เสต-

[-ตะ-] (แบบ) ว. เศวต, สีขาว. (ป.; ส. เศฺวต).

วสันต,วสันต-,วสันต์

[วะสันตะ-, วะสัน] น. ฤดูใบไม้ผลิในคำว่า ฤดูวสันต์, วสันตฤดู ก็ว่า. (ป., ส.).

ดำเนียร

(แบบ) ว. ที่ผ่านมา เช่น อนี้จะชี้นิต- ติดำเนียรดำนานสาร. (สมุทรโฆษ).

เสา

น. ท่อนไม้สำหรับใช้เป็นหลักหรือเป็นเครื่องรองรับสิ่งอื่นมีเรือนเป็นต้น เช่น เสาเรือน เสาโทรเลข, เรียกสิ่งอื่น ๆ ที่ใช้ในลักษณะเช่นนั้น.

เสา

น. มันเสา. (ดู มันเสา).

เสาราย

น. เสาที่ทำตั้งขึ้นเป็นแถวเพื่อรับชายคาอุโบสถ วิหาร ระเบียง เป็นต้น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ