ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เปฺรม] ก. สบาย, รื่นเริง, อิ่มใจ. น. ความรัก, ความชอบใจ. (ส.).
ก. กล่าวชักชวน ส่งเสริม หนุน หรือเป็นใจให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง (มักใช้ในทางที่ไม่สมควร) เช่น ยุให้เขาทะเลาะกัน ยุให้โกรธ ยุให้กำเริบ.
ก. หนุนให้ทำอะไรก็ทำตาม.
ก. หนุนเท่าไร ๆ ก็ไม่ยอมทำตาม.
ก. หนุนให้ทำโดยไม่ห้ามปราม.
[-ปฺรี] ว. อิ่มอกอิ่มใจ, ปลาบปลื้มใจ.
เปรมปรี
เปรมปรีด์
เปรมปรีย์
[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).
ก. ยุให้เกิดอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง.
น. ลมปากที่ยุให้ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง มักเป็นไปในทางไม่ดี.