ผลการค้นหา

อภิรุจ* *อภิรุจ *อภิรุจ*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 20 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "อภิรุจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา อภิรดี,อภิรติ, อภิรุต, อภิรุม, อภิมุข, อภิราม, อภิรูป

อภิ

คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต มีความหมายว่า ยิ่ง, วิเศษ, เหนือ, เช่น อภิรมย์ = ยินดียิ่ง, อภิญญาณ = ความรู้วิเศษ, อภิมนุษย์ = มนุษย์ที่เหนือมนุษย์ทั้งหลาย. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิณห,อภิณห-

[อะพินหะ-] ว. เสมอ, ทุกวัน. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

รุจ,รุจา

ว. รุ่งเรือง, สว่าง. (ป., ส. รุจ).
 พจนานุกรมไทย

รุจนะ

[รุดจะนะ] น. ความชอบใจ, ความพอใจ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

อภิเษก

อภิเสก

อภิเนษกรมณ์

[อะพิเนดสะกฺรม] น. การออกบวชเพื่อคุณอันยิ่งใหญ่. (ส. อภิ + นิษฺกฺรมณ; ป. อภินิกฺขมน).
 พจนานุกรมไทย

อภิบาล

ก. บำรุงรักษา, ปกครอง. (ป., ส. อภิปาล).
 พจนานุกรมไทย

อภิรักษ์

ก. รักษา, ระวัง, ป้องกัน. (ส.; ป. อภิรกฺข).
 พจนานุกรมไทย

อภิสิต

ก. รดแล้ว, ได้รับการอภิเษกแล้ว. (ป. อภิสิตฺต; ส. อภิสิกฺต).
 พจนานุกรมไทย

อภินิหาร

น. อำนาจแห่งบารมี, อำนาจบุญที่สร้างสมไว้, อำนาจเหนือปรกติธรรมดา. (ป. อภินีหาร; ส. อภิ + นิสฺ + หาร).
 พจนานุกรมไทย

อภินันทนาการ

น. ความยินดียิ่ง เช่น ด้วยอภินันทนาการ หมายถึง ให้ด้วยความยินดียิ่ง. (ป. อภินนฺทน + อาการ).
 พจนานุกรมไทย

อภิชนาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองแบบหนึ่งที่มีอภิชนเป็นใหญ่. (ป. อภิ + ชน + อธิปเตยฺย). (อ. aristocracy).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด