ค้นเจอ 93 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สิณิสา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา สุณิสา, สิวิกา,สีวิกา

สิ

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด หรือให้สละสลวย เป็นต้น, โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับ เชิงชวน หรือรับคำ เป็นต้น เช่น ไปสิ มาสิ, ซิ หรือ ซี ก็ว่า.

สิ

ดิ

คำประกอบท้ายคำอื่นเพื่อเสริมข้อความให้เด่น ให้ชัด หรือให้สละสลวย เป็นต้น, โดยมากใช้กับกริยาเป็นเชิงบังคับ เชิงชวน หรือรับคำ

สิต,สิต-

[-ตะ-] ว. ขาว. (ป., ส.).

สิตะ

ว. ยิ้ม, ยิ้มแย้ม. (ป.; ส. สฺมิต).

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

สิกข์,สิข

น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อ คุรุนานัก; ชื่อชาวอินเดียพวกหนึ่งที่นับถือศาสนาสิกข์ ส่วนมากอยู่ในแคว้นปัญจาป ประเทศอินเดีย; ซิก หรือ ซิกข์ ก็ว่า.

สิทธัตถะ

ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว

คำนาม

พระพุทธเจ้ามีพระนามว่า สิทธัตถะ

สิทธัตถะ

พระนามพระพุทธเจ้า

คำนาม

ภาษาบาลี คือ สิทฺธตฺถ

สิตามัน

[[ครุฑ]], ผู้มีหน้าสีขาว

คำนาม

มาคสิร,มาคสิร-,มาคสิระ

[-คะสิระ] น. ชื่อดาวฤกษ์ที่ ๕; ชื่อเดือนที่ ๑ แห่งจันทรคติ, เดือนอ้าย ตกราวเดือนธันวาคม. (ป.).

สิญจ,สิญจ-,สิญจน์

[สินจะ-, สิน] ก. รดนํ้า; รดนํ้ามนต์, สรงมุรธาภิเษก. (ป., ส.).

สิทธ,สิทธ-,สิทธ์

[สิดทะ-, สิด] น. ผู้สำเร็จ, ฤษีผู้สำเร็จ, เช่นที่พูดว่า นักสิทธ์. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ