ค้นเจอ 47 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สบมนต์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สบ

ก. พบ, ปะ, เช่น สบโชค สบตา สบเหมาะ ฟันบนสบฟันล่าง, ถูก, ต้อง, เช่น สบใจ สบปาก สบอารมณ์. น. บริเวณที่แม่น้ำตั้งแต่ ๒ สายขึ้นไปมาบรรจบกัน เช่น สามสบ คือบริเวณที่แม่น้ำบีคี่ใหญ่ ห้วยซองกะเลีย และแม่น้ำรันตี รวม ๓ สาย มาสบกัน แล้วไหลลงสู่แม่น้ำแควน้อย. ว. ทุก ๆ, เสมอ, เช่น สบไถง ว่า ทุกวัน, สบสมัย ว่า ทุกสมัย. (ข.).

สามสบ

น. บริเวณที่แม่น้ำ ๓ สายมาบรรจบกัน.

มนต์,มนตร์

น. คำศักดิ์สิทธิ์, คำสำหรับสวดเพื่อเป็นสิริมงคล เช่น สวดมนต์, คำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ เช่น ร่ายมนตร์ เวทมนตร์. (ป. มนฺต; ส. มนฺตฺร).

มืดมน

มืดมนต์, มืดมล

เวทมนตร์

เวทย์มนตร์, เวทมนต์

สู้ตา,สู้สายตา

ก. กล้าสบตา เช่น ว่าแล้วยังสู้สายตาอีก.

ขัดตำนาน

ก. สวดบทนำเป็นทำนองก่อนสวดมนต์.

ทำวัตรเช้า

ก. ไหว้พระสวดมนต์ในตอนเช้า.

บรรจวบ

[บัน-] ก. ประจวบ, ประสบ, พบปะ, สบเหมาะ, บังเอิญพบ.

บาดตา

ก. สะดุดตาเพราะเห็นสีฉูดฉาด; ขัดตาทำให้ไม่สบอารมณ์.

ประจวบ

ก. จำเพาะพอดี, สบเหมาะ, บังเอิญพบ, เช่น นํ้าเหนือหลากมาประจวบกับนํ้าทะเลหนุน นํ้าเลยท่วม.

หลบตา

ก. หลีกไม่จับตา, ไม่กล้าสบตา, ไม่สู้สายตา.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ