ค้นเจอ 7,861 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สถานที่พระภิกษุใช้อาศัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภิกษุ

น. ชายที่บวชเป็นพระในพระพุทธศาสนา. (ส.; ป. ภิกฺขุ).

บ้านเคยอยู่ อู่เคยนอน

(สำ) น. สถานที่ตนเคยอยู่อาศัยมาก่อน.

ปรับอาบัติ

ก. เอาโทษเป็นผิดตามพระวินัย (ใช้แก่พระภิกษุ).

ผ้าเหลืองร้อน

(ปาก) ก. อยากสึก (ใช้แก่พระภิกษุสามเณร).

คนดิบ

น. ชายที่ยังไม่ได้บวชเป็นพระภิกษุ.

สถาน

[สะถาน] น. ที่ตั้ง เช่น สถานเสาวภา สถานพยาบาล สถานพักฟื้น สถานบริบาลทารก, ถ้าใช้ประกอบคำอื่นหมายถึง ที่, แหล่ง, เช่น โบราณสถาน ศาสนสถาน ฌาปนสถาน ปูชนียสถาน สังเวชนียสถาน; ประการ เช่น มีความผิดหลายสถาน. (ส.; ป. าน).

สถานประกอบการ

(กฎ) น. สถานที่ซึ่งผู้ประกอบการใช้ประกอบกิจการเป็นประจำและหมายความรวมถึงสถานที่ซึ่งใช้เป็นที่ผลิตหรือเก็บสินค้าเป็นประจำด้วย.

ผ้าอาบ

น. ผ้าที่พระภิกษุสามเณรใช้ผลัดอาบนํ้า.

สมี

[สะหฺมี] น. คำเรียกพระภิกษุผู้ต้องอธิกรณ์ขั้นปาราชิก; (โบ) คำใช้เรียกพระภิกษุ.

เจ้าพระคุณ

ส. คำที่ภิกษุสามเณรหรือคฤหัสถ์ใช้เรียกสมเด็จพระราชาคณะ, ใช้เต็มว่า ท่านเจ้าพระคุณสมเด็จฯ, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๒, ใช้ว่า เจ้าประคุณ ก็มี.

สถาน,สถาน-,สถาน-,สถานะ

[สะถานะ-] น. ความเป็นไป, ความเป็นอยู่, เช่น เขาอยู่ในสถานะยากไร้ เศรษฐกิจของประเทศไทยมีสถานะมั่นคง น้ำมีสถานะปรกติเป็นของเหลว.

คนสุก

น. ชายที่บวชเป็นพระภิกษุและสึกแล้ว.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ