ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[รัดชะ-] น. ความเป็นพระราชา, ราชสมบัติ. (ป. รชฺช).
น. ธุลี, ฝุ่น, ผง, ละออง. (ป. รช).
[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).
ศักดิ์
ศักย์ ที่หมายถึง ศักย์ไฟฟ้า ศักยภาพ ใช้ ย แต่ ศักดิ์ที่กล่าวถึง ศักดินา ใช้ ด
ข้ารัชการ
ว. มียศศักดิ์หรือตระกูลสูง เช่น เจ้านายเป็นบุคคลที่สูงศักดิ์ เขาสืบเชื้อสายมาจากขุนนางผู้สูงศักดิ์.
น. อำนาจ, ความสามารถ, เช่น มีศักดิ์สูง ถือศักดิ์; กำลัง; ฐานะ เช่นมีศักดิ์และสิทธิแห่งปริญญานี้ทุกประการ; หอก, หลาว. (ส. ศกฺติ; ป. สตฺติ).
(สำ) ก. หวังสิ่งที่เกินฐานะของตน (มักใช้ในความปฏิเสธ) เช่น อย่าใฝ่สูงจนเกินศักดิ์ อย่าใฝ่สูงให้เกินศักดิ์.
ยศฐาบรรดาศักดิ์
น. การทำตามแบบอย่างผู้มียศ, การถือยศ ถือศักดิ์.
น. หญิงที่ถือว่ามีฐานะสูงศักดิ์กว่าชายที่หมายปอง.