ค้นเจอ 15 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มาน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา มานพ, มานะ, มานี, มาน, มาร,มาร-

มานุษยวิทยา

มนุษยวิทยา

มานุษย = ที่เกี่ยวกับมนุษย์

มาน

น. ชื่อโรคจำพวกหนึ่ง เกิดได้หลายสาเหตุ เช่น มีถุงน้ำเกิดที่เยื่อบุช่องท้อง การอุดกั้นหลอดเลือดดำหรือทางเดินของน้ำเหลือง ตับแข็ง ลิ้นหัวใจพิการ ไตอักเสบเรื้อรัง ทำให้มีน้ำสีเหลืองใสอยู่ในช่องท้อง อาจมีเพียงเล็กน้อยหรือมากถึง ๑๕-๒๐ ลิตร เป็นเหตุให้หน้าท้องโป่งพองจนเห็นได้ชัด น้ำหนักเพิ่ม แน่นท้อง ท้องผูก เบื่ออาหาร หายใจลำบาก เท้าบวม เป็นต้น.

มาน

น. ความถือตัว; ใจ, ดวงใจ, เช่น ดวงมาน. (ป., ส.).

มาน

ก. มี เช่น มานพระบัณฑูร. (ข.).

มาน

(ถิ่น) ก. ตั้งท้อง เช่น มานลูก ข้าวมาน.

มานทะลุน

น. โรคที่มีอาการบวมคล้ายโรคมาน แต่บวมทั่วทั้งตัว.

มานพ

[-นบ] น. คน. (ป.). (มาจากศัพท์ มนุ).

มานะ

น. การวัด, การนับ, อัตราวัด. (ป., ส. มาน).

มานะ

น. ความพยายาม, ความตั้งใจจริง, ความพากเพียร, เช่น มีมานะอดทน มีมานะในการทำงาน; ความถือตัว. (ป.).

มานัต

น. วินัยกรรมที่สงฆ์ทำแก่ภิกษุผู้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสให้เป็นภิกษุที่นับเข้าในหมู่สงฆ์ได้ เช่น สวดมานัต. (ป. มานตฺต).

มานัส

น. ใจ. ว. เกี่ยวกับใจ. (ป., ส. มานส).

มานิต

[-นิด] ว. ผู้ที่คนนับถือ, ผู้ที่คนยกย่อง. (ป., ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ