ค้นเจอ 413 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "มะล่องก่องแก่ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แก่ง

น. พืดหินหรือโขดหินที่กีดขวางทางนํ้า มักจะมีตามต้นแม่นํ้า.

ก่อง

น. เครื่องประดับหน้าอก; ชื่อแผ่นผ้าที่ปิดอกหญิงคล้ายเต่า ที่หญิงรุ่นสาวใช้.

ก่อง

ว. สุกใส, สว่าง, งาม.

ก่อง

น. เครื่องมือจับสัตว์นํ้าชนิดหนึ่ง ใช้ในจังหวัดหนองคาย ทำด้วยตาข่าย ซึ่งด้านหนึ่งติดกับลำไม้ไผ่คล้ายธง ทิ้งชายด้านหนึ่งลงไปในนํ้า มุมหนึ่งถ่วงด้วยหิน และอีกมุมหนึ่งมีเชือกโยงมาบนเรือ ลากติดไปกับเรือ พอรู้ว่าปลาติดตาข่ายก็สาวเชือกขึ้นมา.

ก่อง

น. ไม้ชนิดหนึ่ง ผลคล้ายลางสาด แต่เปลือกหนา. (พจน. ๒๔๙๓).

ทั้งขึ้นทั้งล่อง

(สำ) ว. มีความเกี่ยวข้องด้วยเสมอ ไม่พ้นไปได้ (มักใช้ในทำนองไม่ดี).

ล่อง

น. ช่องตามพื้นที่ทำไว้สำหรับให้สิ่งของลอดลงได้. ก. ลงมาตามนํ้า เช่น ล่องเรือ ล่องแพ, ไปตามลม เช่น ล่องลม; โดยปริยายหมายความว่า ด้นดั้นไป เช่น ล่องป่า ล่องไพร. ว. อาการที่แล่นไปตามทางจากเหนือลงใต้ เช่น รถล่อง ขาล่อง.

มะ

คำนำหน้าต้นไม้หรือผลไม้บางอย่าง กร่อนมาจากคำ “หมาก” โบราณแปลว่า ลูกไม้, ผลไม้.

มะ

น. นาย (ใช้นำหน้าชื่อคน). (ต.).

ล่องแก่ง

ก. ไปด้วยเรือหรือแพฝ่าแก่งลงมา.

มลังเมลือง

มะลังมะเลือง

ขี้ราดโทษล่อง

(สำ) ก. ทำผิดเอง แล้วกลับโทษผู้อื่น.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ