ผลการค้นหา

พิศ']* *พิศ'] *พิศ']*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 15 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พิศ']"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิศ

[พิด] ก. เพ่งดู, แลดูโดยถี่ถ้วน.
 พจนานุกรมไทย

พิศ

[พิด] ว. ยี่สิบ. น. เรียกเหรียญทองครั้งรัชกาลที่ ๔ ชนิดหนึ่ง มีค่าเท่ากับ ๑ ใน ๒๐ ของชั่ง = ๔ บาท ว่า ทองพิศ. (ส. วึศ; ป. วีส).
 พจนานุกรมไทย

พิสดาร

พิศดาร

พิสมัย

พิศมัย

พิศดู

[พิดสะดู] ก. พิจารณาดูให้รอบคอบ, พิจารณาดูให้ถี่ถ้วน.
 พจนานุกรมไทย

เพ่งพิศ

ก. ดูด้วยความพินิจพิเคราะห์.
 พจนานุกรมไทย

คมขำ

ก. สวยอย่างซึ้งใจชวนพิศ มักหมายถึงหญิงผิว ๒ สี.
 พจนานุกรมไทย

สระสม

[สฺระ-] (วรรณ) ว. สวย เช่น พิศดูคางสระสม. (ลอ).
 พจนานุกรมไทย

กำนัด

[กำหฺนัด] (โบ) ก. กำหนัด เช่น พิศเพี้ยนพระพนิดาทุกขานลกำนัด ดัดรัตนธารี มาดู. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ยาไฉน

[-ฉะไหฺน] (กลอน) ก. อย่าได้สงสัย, ไม่ต้องสงสัย, เช่น พิศบ่พรรับโอ้อ้า เทพไสร้ยาไฉน. (ลอ).
 พจนานุกรมไทย

หน้าคมขำ

น. ใบหน้าสวยซึ้งชวนพิศ คิ้วดกดำ ตาคม (ใช้แก่ผู้หญิงผิวคล้ำหรือดำแดง).
 พจนานุกรมไทย

ศิลป์

[สิน] (กลอน) น. ศร เช่น งามเนตรดังเนตรมฤคมาศ งามขนงวงวาดดังคันศิลป์. (อิเหนา), พิศพักตร์ผ่องพักตร์ดั่งจันทร พิศขนงก่งงอนดั่งคันศิลป์. (รามเกียรติ์ ร. ๑).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด