ค้นเจอ 212 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "พันโท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โท

ว. สอง, ชั้นที่ ๒ (ใช้เกี่ยวกับลำดับชั้นหรือขั้นของยศ ตำแหน่ง คุณภาพ หรือ วิทยฐานะ ตํ่ากว่าเอก สูงกว่าตรี) เช่น ร้อยโท ข้าราชการชั้นโท ปริญญาโท; เรียกเครื่องหมายวรรณยุกต์รูปดังนี้ ้ ว่า ไม้โท. (ป. ทุ, ทฺวิ; ส. ทฺวิ).

พัน

ว. เรียกจำนวน ๑๐ ร้อย. น. ตำแหน่งหัวหน้าทหารสมัยโบราณสูงกว่าหัวปาก, บรรดาศักดิ์ชั้นประทวนตํ่ากว่าหมื่น, ชื่อตำแหน่งหัวหน้านายเวรในกระทรวงมหาดไทยและกลาโหม, ยศทหารชั้นสัญญาบัตรรองจากนายพล.

พัน

ก. วนรอบด้วยสิ่งที่เป็นเส้นสายหรือสิ่งที่มีลักษณะเช่นนั้น เช่น พันคอ พันแผล เถาวัลย์พันกิ่งไม้, ม้วน เช่น พันไหมพรม, รัดโดยรอบ เช่น พันแข้ง, เกี่ยวกันไปมา, เกี่ยวกันยุ่งเหยิง, เช่น ด้ายพันกัน.

คำโท

(ฉันทลักษณ์) น. คำที่มีเครื่องหมายวรรณยุกต์โทกำกับอยู่ไม่ว่าคำนั้นจะเป็นเสียงวรรณยุกต์ใด เป็นคำบังคับในการแต่งโคลง เช่น ข้า คว้า แล้ว.

โทส

น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).

เสาโท

น. เสาเรือนที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเสาเอก.

โทส-

น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).

มหาบัณฑิต

น. ปริญญาโท; ผู้ได้รับปริญญาโท.

พันแข้งพันขา

ก. เคล้าแข้งเคล้าขา เช่น ลูกแมวพันแข้งพันขา.

พันลือ,-พันลือ

ว. ใช้เข้าคู่กับคำ พันลึก เป็น พันลึกพันลือ. (ดู พันลึก).

เผ่าพันธุ์

เผ่าพัน

ลิ้นพัน

ว. อาการที่พูดเร็วรัวจนจับความไม่ได้.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ