ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ทลาย เช่น บ้านพัง ตึกพัง, ทำให้ทลาย เช่น พังบ้าน พังประตู.
น. ช้างตัวเมีย เรียกว่า ช้างพัง.
พังทะลาย
ก. พังทลาย.
[ทะ-] ก. อาการที่สิ่งซึ่งเป็นกลุ่มก้อนแตกหักหรือพังกระจัดกระจาย เช่น กองทรายทลาย, พังหรือทำให้พัง เช่น กำแพงทลาย ทลายกำแพง, มักใช้เข้าคู่กับคำ พัง เป็น พังทลาย, โดยปริยายหมายความว่า ล้มเหลว ไม่ได้ดังหวัง เช่น ความฝันพังทลาย วิมานทลาย.
ว. ยับเยิน, พัง, ทลาย, เช่น หลังคาเปิง ด่าเสียเปิง.
(ปาก) ว. ไม่แน่นหนา, จวนพัง.
ทะลาย
พังทลาย
น. หลักปักกันกระแสนํ้า เช่น ทำรอกันตลิ่งพัง.
[โกฺรงเกฺรง] ว. จวนพัง เช่น ศาลาโกรงเกรง.
[ฉะหฺลาย] ก. สลาย, แตกพัง, ทลาย, ละลาย.
[-ลาน] ว. ย่อยยับ, แตกทลาย, พังทลาย.