ค้นเจอ 5,576 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปุริส"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปุ

ว. เสียงดังเช่นนั้น.

ปุ

ก. ปะ เช่น เอาไม้ไปปุฝาเรือน.

กาบุรุษ

[กาบุหฺรุด] (แบบ) น. คนเลว. (ส. กาปุรุษ; ป. กาปุริส).

สริตะ

[สะริตะ] น. แม่นํ้า, ลำธาร. (ส.; ป. สริตา).

ปุโรหิต

ปุโลหิต

ปุระ

น. บุระ. (ป.).

เวฬุริยะ

น. แก้วไพฑูรย์. (ป.; ส. ไวฑูรฺย).

ริ

ก. เริ่มคิดหรือทำแปลกจากปรกติ (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น ริสูบบุหรี่ ริเที่ยวกลางคืน, ริอ่าน ก็ว่า.

ปริษัท

[ปะริสัด] น. บริษัท. (ส. ปริษทฺ; ป. ปริส).

บุรินทร์

น. เจ้าเมือง; (กลอน) เมืองใหญ่. (ส. ปุรินฺทฺร; ป. ปุรินฺท).

สัปปุริส,สัปปุริส-,สัปปุรุษ

[สับปุริสะ-, สับปุหฺรุด] น. คนที่เป็นสัมมาทิฐิ, คฤหัสถ์ผู้มีศรัทธาในพระศาสนา, คนที่มีความเห็นชอบตามทำนองคลองธรรม. (ป. สปฺปุริส; ส. สตฺปุรุษ).

ปริกัลปมาลา

น. ระเบียบกริยาในไวยากรณ์ที่บอกความคาดหมาย ความกำหนด. (ส.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ