ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ประวรรต, ประวีณ
[วีระ-] ว. กล้าหาญ. (ป., ส.).
[ปฺระ] ใช้เติมหน้าคำอื่นเพื่อให้คำหนักแน่นขึ้น เช่น ชิด เป็น ประชิด, ท้วง เป็น ประท้วง; คำที่แผลงมาจาก ผ เช่น ผทม เป็น ประทม แล้วแผลง ประ เป็น บรร เช่น ประทม เป็น บรรทม.
ประติดประต่อ
(กลอน) น. อสูร, ยักษ์. (ป.).
[ปฺระ] ก. ปะทะ เช่น ประหมัด, กระทบ, ระ, เช่น ผมประบ่า.
[ปฺระ] ก. ทำให้เป็นจุด ๆ เช่น ประไข่ปลา, ทำให้เป็นจุด ๆ หรือเม็ด ๆ ทั่วไปอย่างประแป้ง.
[ปฺระ] (ถิ่น-ปักษ์ใต้, มลายู) น. ลูกกระ. (ดู กระ ๒).
[ปฺระ] ดู กระ ๓.
[นักกฺระ] (แบบ) น. จระเข้. (ส.; ป. นกฺก).
[ปะราพบ] น. ความฉิบหาย. (ป. ปราภว).
ปรำปรา, ปะรำปะรา
อ่านว่า ปะ-รำ-ปะ-รา
น. บุระ. (ป.).