ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ทินนะ-] (แบบ) น. วัน. (ป., ส.).
[โชด, โชติ-] น. ความรุ่งเรือง, ความโพลง, ความสว่าง. (ป.; ส. โชฺยติสฺ).
(แบบ) ก. ให้แล้ว. (ป. ทินฺน).
[โชติกะ-] น. ผู้มีความรุ่งเรือง, ผู้มีความสว่างไสว. (ป.).
ปติทิน
มนทิน
[ถันทิน, ถันทินละ-] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ป.).
น. ปฏิทิน. (ส. ปฺรติ + ทิน; ป. ปฏิ + ทิน).
[ทินนะ-] น. วันร้าย (ใช้ในตำราหมอดู).
[โชติ-] น. แก้ววิเศษชนิดหนึ่งมีรัศมีรุ่งเรือง. (ป.).
[ชะโยติด] น. ดาราศาสตร์. (ส.; ป. โชติ).
[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).