ค้นเจอ 49 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ญาณภา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ญาณ,ญาณ-

[ยาน, ยานะ-, ยานนะ-] น. ปรีชาหยั่งรู้หรือกำหนดรู้ที่เกิดจากอำนาจสมาธิ, ความสามารถหยั่งรู้เป็นพิเศษ. (ป.; ส. ชฺาน).

ญาณ

ญาน

ภา

น. แสงสว่าง, รัศมี. (ป., ส.).

เล็งญาณ

ก. พิจารณาเห็นแจ้งด้วยปัญญาที่เกิดจากสมาธิ.

ภาชนีย,ภาชนีย-

[พาชะนียะ-] (แบบ) น. ของควรแจก, ของควรแบ่ง. ว. ควรแจก, ควรแบ่ง. (ป.).

ภาตระ

[พาตะระ] น. พี่ชายน้องชาย. (ส. ภฺราตฺฤ).

ภาว,ภาว-,ภาวะ

[พาวะ-] น. ความมี, ความเป็น, ความปรากฏ, เช่น ภาวะน้ำท่วม ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ. (ป., ส.).

ภาวการณ์

ภาวะการณ์, ภาวะการ

ภาววิสัย

ภาวะวิสัย

"ภาววิสัย" ตรงกับภาษาอังกฤษว่า "objective" บางทีใช้ "ปรนัย" (ปะระไน), "ปรวิสัย" (ปะระวิสัย) หรือ "วัตถุวิสัย" หมายความว่า "ที่เกี่ยวข้องกับวัตถุ โดยไม่เกี่ยวกับความคิดหรือความรู้สึก"

ภาสุระ

ว. สว่าง, มีแสงพราวเช่นแก้ว. (ส.).

ประภา

น. แสง, แสงสว่าง, แสงไฟ. (ส. ปฺรภา; ป. ปภา).

สรรเพชุดาญาณ

น. ญาณหรือปัญญาที่รู้ทุกสิ่ง หมายเอาญาณของพระพุทธเจ้า. (ส. สรฺวชฺาน; ป. สพฺพญฺญุตาณ).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ