ค้นเจอ 19 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "คร่ำครวญ,รำพัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

รำพัน

ก. พรํ่าพรรณนาตามอารมณ์ เช่น เขารำพันถึงความทุกข์ของตน แม่รำพันแต่ความดีของลูก.

คร่ำครวญ

ว. ร้องรํ่ารำพัน.

พร่ำเพ้อ

ก. รำพัน.

รำพึงรำพัน

ก. พูดอย่างที่คิดคำนึงอยู่ เช่น เขารำพึงรำพันว่า โลกนี้น่าอยู่จริงหนอ.

ครวญ

[คฺรวน] ก. ร้องรำพัน.

พิไร

ว. รำพัน, รํ่าว่า, รํ่าร้อง.

พิลาป

พิราป

คร่ำครวญ, ร้องไห้ เช่น รำพันพิลาป

โหยหา

ก. คร่ำครวญถึงบุคคลผู้เป็นที่รักซึ่งพลัดพรากจากไปเป็นต้น.

ปริเทวนะ,ปริเทวะ

[ปะริเทวะ-] น. ความครํ่าครวญ, ความรำพันด้วยเสียใจ, ความบ่นเพ้อ. (ป.).

กรรโหย

[กัน-] (โบ; กลอน) ก. โหย, คร่ำครวญ, เช่น มีกระเรียนร้องก้องกรรโหย. (สมุทรโฆษ).

เงือกหงอน

(โบ) น. พญานาค เช่น ทรงวัวเผือกเงือกหงอนสังวรสังวาล. (รำพันพิลาป).

โหยหวน

ว. ลักษณะของเสียงที่คร่ำครวญด้วยความเสียใจหรือเจ็บปวดเป็นต้น ทำให้รู้สึกวังเวงใจ.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ