ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ขี้ยา, ขี้ก้าง, ขี้กาดง, ขี้ขวง, ขี้จาบ, ขี้ถัง, ขี้ปาก, ขี้ยอก, ขว้าง, ขี้กา
น. กากของฝิ่นที่สูบแล้ว, คนติดฝิ่น, ขี้ฝิ่น ก็เรียก. ว. ติดฝิ่น.
พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.
ทรนง, ทนง
น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ปลายสายทั้ง ๒ ข้างผูกกับสายสำอางคร่อมอยู่ทางท้ายสันหลังช้าง สำหรับควาญช้างจับเมื่อเวลาคับขัน, กระแอก หรือ ประแอก ก็เรียก.
(ถิ่น) ว. ตะแคง. (ดู จระแคง).
(ปาก) ก. กินหรือเสพพอแก้ขัด เช่น ถุนขี้ยา.
น. กากของฝิ่นที่สูบแล้ว, คนติดฝิ่น, ขี้ยา ก็เรียก.
ทะแยง, แทยง
ผะดุง
พแนง, แพนง
อสงขัย
คำแสดงการเห็นพ้องด้วย.