ค้นเจอ 268 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ขี้ยาง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขี้ยา

น. กากของฝิ่นที่สูบแล้ว, คนติดฝิ่น, ขี้ฝิ่น ก็เรียก. ว. ติดฝิ่น.

พยัญชนะตัวที่ ๗ นับเป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กง.

ทระนง, ทะนง

ทรนง, ทนง

กระแซง

น. เชือกหรือลวดหนังตีเป็นเกลียวหุ้มผ้าแดง ปลายสายทั้ง ๒ ข้างผูกกับสายสำอางคร่อมอยู่ทางท้ายสันหลังช้าง สำหรับควาญช้างจับเมื่อเวลาคับขัน, กระแอก หรือ ประแอก ก็เรียก.

จะแคง

(ถิ่น) ว. ตะแคง. (ดู จระแคง).

ถุน

(ปาก) ก. กินหรือเสพพอแก้ขัด เช่น ถุนขี้ยา.

ขี้ฝิ่น

น. กากของฝิ่นที่สูบแล้ว, คนติดฝิ่น, ขี้ยา ก็เรียก.

ทแยง

ทะแยง, แทยง

ผดุง

ผะดุง

พะแนง

พแนง, แพนง

อสงไขย

อสงขัย

นั่นซี,นั่นนะซี

คำแสดงการเห็นพ้องด้วย.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ