ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา กำภู, สรภู, กรู
น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).
น. เนินที่สูงขึ้นเป็นจอม, เขา.
[กอน] น. ผู้ทำ, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น กรรมกร เกษตรกร. (ป.).
[กอน] น. มือ (มักใช้ในบทประพันธ์); แขน เช่น เจ้างามกรอ่อนดังงวงเอราวัณ. (กลบท). (ป., ส.).
[กอน] น. แสง, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น รัชนีกร. (ป.).
[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).
[-วะนะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ส., ป. ภุวน).
ชมภู
หมายถึง สีจากธรรมชาติสี นึ่งซึ่งคิดว่าเป็นสีแห่งความรักเหมือนกับสีแดง
บางลำภู
ฐานกร
[กระ-] (โบ) น. กระลุมพาง, กลองหน้าเดียว, เช่น ปี่จีนโสดสรในใดต่าง ทงงกรลุมพางพอฟงง. (ม. คำหลวง มหาราช).
น. คน, หมู่คน.