ค้นเจอ 13 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*เหม็น*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา เหม็น

เหม็นสาบ

เหม็นสาป

พรหมหัวเหม็น

ดู ขี้ขม.

เมื่อพีเนื้อหอม เมื่อผอมเนื้อเหม็น

(สำ) น. เวลารวยคนมาห้อมล้อม ประจบประแจง เวลาจนคนพากันหน่ายหนี.

ลูกเหม็น

น. สารอินทรีย์ ลักษณะเป็นของแข็ง สีขาว ทำเป็นลูกกลม มีกลิ่นไม่ชวนดม ใช้ใส่ตู้หนังสือเป็นต้นเพื่อกันแมลงบางชนิด.

หนามพุงดอ,หนามรอบตัว,หนามเหม็น

ดู พุงดอ.

หมีเหม็น

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Litsea glutinosa (Lour.) C.B. Rob. ในวงศ์ Lauraceae ใบรูปรี มีขนนุ่ม ดอกสีเหลืองอ่อน.

เหม็น

ได้รับกลิ่นไม่ดี

กริยา

เหม็น

ส้มเขียวหวานที่ยังอ่อนอยู่ ใช้ปรุงอาหารได้ เรียกว่า [[ส้มเหม็น]]

คำนาม

เหม็นเขียว

ว. มีกลิ่นเหม็นอย่างกลิ่นใบไม้สดบางชนิด.

เหม็นเบื่อ

ก. เบื่อหน่ายเพราะจำเจ.

เหม็นเปรี้ยว

ว. มีกลิ่นเหม็นคล้ายอาหารบูด.

ส้มเหม็น

ส้มเขียวหวานอ่อน ที่ปกติแล้วหากส้มเขียวหวานเป็นลูกดก ชาวสวนต้องทำการเด็ดลูกที่อ่อนบางส่วนทิ้งเพื่อให้เหลือจำนวนหมาะสมที่จะโตสวย บางส่วนก็ทิ้งลงร่องน้ำปล่อยเป็นปุ๋ยไป แต่ก็มีบางส่วนนำมาปรุงอาหารที่ออกรสเปรี้ยวเพื่อไม่ให้เสียเปล่า

คำนาม

ในตำรับโบราณ มีการใช้รสเปรี้ยวที่หลากหลาย และส้มเหม็นก็เป็นหนึ่งในวัตถุดิบของการทำอาหารที่มีรสเปรี้ยว


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ