ผลการค้นหา

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 26 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*สิทธิ์*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา สิทธิ, สิทธิ์, สิทธิ์

ลิดรอนสิทธิ์

ริดรอนสิทธิ์

สิทธิ, สิทธิ์

สิทธ, สิทธ์

กรรมสิทธิ์

[กำมะสิด] น. ความเป็นเจ้าของทรัพย์; (กฎ) สิทธิทั้งปวงที่ผู้เป็นเจ้าของมีอยู่เหนือทรัพย์สิน อันได้แก่ สิทธิใช้สอย จำหน่าย ได้ดอกผล กับทั้งสิทธิติดตามและเอาคืนซึ่งทรัพย์สินของตน และสิทธิขัดขวางมิให้ผู้อื่นสอดเข้าเกี่ยวข้องกับทรัพย์สินนั้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย. (ส. กรฺม + สิทฺธิ = ความสำเร็จ; ป. กมฺมสิทฺธิ).
 พจนานุกรมไทย

กรรมสิทธิ์รวม

(กฎ) น. กรรมสิทธิ์ของบุคคลหลายคนร่วมกันในทรัพย์สินอันใดอันหนึ่ง.
 พจนานุกรมไทย

กายสิทธิ์

ว. มีฤทธิ์เดชต่าง ๆ อยู่ในตัว.
 พจนานุกรมไทย

ช่วงสิทธิ์

(กฎ) ก. เข้าสวมสิทธิของเจ้าหนี้ที่จะใช้สิทธิทั้งหลายบรรดาที่เจ้าหนี้มีอยู่โดยมูลหนี้ รวมทั้งประกันแห่งหนี้นั้นได้ในนามของตนเอง.
 พจนานุกรมไทย

ถือสิทธิ์

ก. อ้างสิทธิ์หรืออำนาจที่มีอยู่, ลุอำนาจ.
 พจนานุกรมไทย

ทับสิทธิ์

ก. ไม่ยอมใช้สิทธิ์ของตน, สละสิทธิ์, นอนหลับทับสิทธิ์ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

นอนหลับทับสิทธิ์

ก. ไม่ใช้สิทธิ์ที่ตนมีอยู่เมื่อถึงคราวจะใช้, ทับสิทธิ์ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

นักสิทธิ์

น. ผู้สำเร็จ, ฤษี, ลักษณนามว่า ตน.
 พจนานุกรมไทย

ประสิทธิ,ประสิทธิ-,ประสิทธิ์

[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).
 พจนานุกรมไทย

ประสิทธิ์ประสาท

[ปฺระสิดปฺระสาด] ก. อำนวยความสำเร็จให้เกิดมีขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด