ค้นเจอ 16 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*พันธุ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา พงศ์พันธุ์

พงศ์พันธุ์

พงพันธุ์, พงษ์พันธุ์

เผ่าพันธุ์

เผ่าพัน

เพศสัมพันธ์

เพศสัมพันธุ์

กรรมพันธุ์

[กำมะพัน] ว. มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ คือ เกี่ยวเนื่องด้วยกรรมของตนเอง. น. ลักษณะ นิสัย ตลอดจนโรคหรือความวิกลวิการบางอย่างที่ลูกหลานสืบมาจากบรรพบุรุษ ปู่ย่าตายาย หรือพ่อแม่, พันธุกรรม ก็ว่า. (ส. กรฺม + พนฺธุ; ป. กมฺมพนฺธุ = “มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์” เกี่ยวเนื่องด้วยกรรมของตนเอง).

เจริญพันธุ์

ว. มีความสามารถในการสืบพันธุ์และแพร่พันธุ์.

ชาติพันธุ์

[ชาดติพัน] น. กลุ่มที่มีพันธะเกี่ยวข้องกัน และที่แสดงเอกลักษณ์ออกมา โดยการผูกพันลักษณาการของเชื้อชาติและสัญชาติเข้าด้วยกัน. (อ. ethnos).

ประสมพันธุ์

ก. ผสมพันธุ์.

ผสมพันธุ์

ก. สืบพันธุ์, คัดเลือกพันธุ์ที่มีคุณภาพมาผสมกัน, ประสมพันธุ์ ก็ว่า.

เผ่าพันธุ์

น. เชื้อสาย.

พงศ์พันธุ์

น. พวกพ้องที่เนื่องมาแต่วงศ์. (ส.).

พรหมพันธุ์

น. “วงศ์พรหม” คือพราหมณ์โดยตระกูล คือ พราหมณ์เลว. (ส.).

พ่อพันธุ์

น. สัตว์ตัวผู้ที่ใช้ผสมพันธุ์.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ