ค้นเจอ 11 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "*กาว*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สกาว

สะกาว

เสื้อกาวน์

เสื้อกาว, เสื้อกาวด์

มาจาก gown

กาว

น. ของเหนียวที่เคี่ยวมาจากเอ็น หนัง กีบสัตว์ เป็นต้น สำหรับใช้ติดหรือผนึกสิ่งของ.

กาว

(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นเทียนกิ่ง. (ดู เทียนกิ่ง).

กาววาว

ว. แวววาว, ฉูดฉาด, บาดตา, (ใช้แก่สี).

กาวาง

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสเปรี้ยวจัด.

ตะกาว

น. ขอสำหรับเกี่ยวเรือ.

มือกาว

ว. ขี้ขโมย. น. ผู้ที่เก่งหรือชำนาญในทางล้วงกระเป๋า, ผู้ชำนาญในการหยิบฉวยสิ่งของของผู้อื่นติดมือไปเมื่อเจ้าของเผลอ, เรียกผู้รักษาประตูฟุตบอลที่รับลูกบอลได้แม่นยำโดยลูกไม่หลุดจากมืออย่างกับมือทากาวว่า ประตูมือกาว.

ลายไพรกาว

น. ลายไพรยักคิ้ว.

โลกาวินาศ

ว. สูญสิ้นความเจริญสวัสดิมงคล ทางโหราศาสตร์ห้ามประกอบการมงคลต่าง ๆ ในวัน ยาม ฤกษ์ ราศี และดิถีที่เป็นโลกาวินาศ ทั้งนี้ตลอดปีนั้น, ตรงข้ามกับ อธิบดี.

สกาว

[สะกาว] ว. ขาว, สะอาด, หมดจด.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ