ผลการค้นหา

ไตรยางค์* *ไตรยางค์ *ไตรยางค์*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 44 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ไตรยางค์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ไตรยางศ์, ไตรรงค์, รยางค์

รยางค์

น. ส่วนที่ยื่นออกจากส่วนหลักของอวัยวะของสิ่งมีชีวิต เช่น หนวดของแมลง ครีบปลา แขน ขา. (อ. appendage).
 พจนานุกรมไทย

ไต

(สรีร) น. อวัยวะคู่หนึ่งของคนและสัตว์ อยู่ในช่องท้องใกล้กระดูกสันหลัง ทำหน้าที่ขับของเสียออกมากับนํ้าปัสสาวะ; สิ่งซึ่งเป็นก้อนแข็งอยู่ในเนื้อ.
 พจนานุกรมไทย

ไข่ดันหมู

น. ไตหมู.
 พจนานุกรมไทย

พระวักกะ

ไต (โบราณว่าม้าม)

ร่างกาย

พระปิหกะ

ม้าม (โบราณว่าไต)

ร่างกาย

หูด

น. โรคผิวหนังชนิดหนึ่งขึ้นเป็นไตแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

หนอน

[หฺนอน] น. ชื่อสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่มีลำตัวยาวอ่อนนุ่ม ไม่มีรยางค์.
 พจนานุกรมไทย

ปิหกะ

[-หะกะ] น. ม้าม. (โบราณนิยมแปลว่า ไต).
 พจนานุกรมไทย

วักกะ

น. ไต. (โบราณแปลว่า ม้าม). (ป.; ส. วฺฤกฺก).
 พจนานุกรมไทย

โลกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. การถือโลกเป็นใหญ่. (ป. โลกาธิปเตยฺย).
 พจนานุกรมไทย

อธิปไตย

[อะทิปะไต, อะทิบปะไต] น. อำนาจสูงสุดของรัฐที่จะใช้บังคับบัญชาภายในอาณาเขตของตน. (ป. อธิปเตยฺย ว่า ความเป็นใหญ่ยิ่ง). (อ. sovereignty).
 พจนานุกรมไทย

เอกาธิปไตย

[-ทิปะไต, -ทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองโดยคนคนเดียว. (อ. monocracy).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด