ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. เต็ม. (ข. เพ).
ดวงหน้า
ร่างกาย
ใบหน้า
หน้า
ล้างหน้า
กริยา
อ่างล้างหน้า
เครื่องใช้ทั่วไป
ว. เต็ม เช่น วันเพ็ง. (เลือนมาจาก เพ็ญ).
[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).
ผิวหน้า
ก. หัน, ผัน หรือ หิน ก็ว่า; แปรพระพักตร์ (ใช้แก่พระพุทธรูป).
ก. ทำสีหน้าโกรธไม่พอใจ เช่น นางนั่งก้มพักตร์แล้วชักหน้า. (อิเหนา), ชักสีหน้า ก็ว่า.