ค้นเจอ 30 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เพ็ญพักตร์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เพ็ญ

ว. เต็ม. (ข. เพ).

พระพักตร์

ดวงหน้า

ร่างกาย

พระพักตร์

ใบหน้า

พระพักตร์

หน้า

สรงพระพักตร์

ล้างหน้า

กริยา

ที่สรงพระพักตร์, ถาดสรงพระพักตร์

อ่างล้างหน้า

เครื่องใช้ทั่วไป

อ่างสรงพระพักตร์

เครื่องใช้ทั่วไป

เพ็ง

ว. เต็ม เช่น วันเพ็ง. (เลือนมาจาก เพ็ญ).

พักตร,พักตร-,พักตร์

[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).

ผิวพระพักตร์, พระราศี

ผิวหน้า

ร่างกาย

ผิน

ก. หัน, ผัน หรือ หิน ก็ว่า; แปรพระพักตร์ (ใช้แก่พระพุทธรูป).

ชักหน้า

ก. ทำสีหน้าโกรธไม่พอใจ เช่น นางนั่งก้มพักตร์แล้วชักหน้า. (อิเหนา), ชักสีหน้า ก็ว่า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ