ผลการค้นหา

เครือวัลย์* *เครือวัลย์ *เครือวัลย์*
คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 62 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เครือวัลย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วัลย์

น. เถาวัลย์, เครือเขา, ไม้เถา. (ป., ส. วลฺลี).
 พจนานุกรมไทย

ลดา

[ละ-] น. เครือเถา, เครือวัลย์; สาย. (ป., ส. ลตา).
 พจนานุกรมไทย

เครือ

[เคฺรือ] น. เถาไม้, เรียกพรรณไม้ที่เป็นเถาว่า เครือ เช่น มะกลํ่าเครือ มะแว้งเครือ ขมิ้นเครือ; เชื้อสาย, วงศ์วาน, เช่น เครือญาติ; เรียกงวงที่มีหวีกล้วยติดอยู่ว่า เครือกล้วย; เรียกงาช้างที่ยาวมาก แต่วงรอบเล็กว่า งาเครือ.
 พจนานุกรมไทย

เครือ

[เคฺรือ] ว. ลักษณะของเสียงที่สั่นพร่าไม่แจ่มใส เรียกว่า เสียงเครือ.
 พจนานุกรมไทย

เครือเถา

น. ชื่อลายไทยชนิดหนึ่ง ประดิษฐ์เป็นเถาไม้เลื้อยสอดสลับ มีดอกใบและก้าน หรือใช้ตัวกระหนกแทน.
 พจนานุกรมไทย

ตกเครือ

ก. ออกเครือ (ใช้แก่กล้วย).
 พจนานุกรมไทย

เสียงกระเส่า

น. เสียงสั่นเครือและเบา.
 พจนานุกรมไทย

กระเส่า,กระเส่า ๆ

ว. สั่นเครือและเบา (ใช้แก่เสียง).
 พจนานุกรมไทย

พงศาวลี

[-วะลี] น. แผนลำดับเครือญาติ. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

พระอัยกา

ปู่หรือตา

เครือญาติ

พระอัยยิกา

ย่าหรือยาย

เครือญาติ

พระปัยกา

ปู่ทวดหรือตาทวด

เครือญาติ

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด