ค้นเจอ 80 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เก่ง, ดิบดี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดิบดี

[ดิบ-] ว. ดี, เรียบร้อย, เช่น เก็บไว้ดิบดี, บางทีใช้แยกกัน หมายความว่า ดี เช่น ได้ดิบได้ดี.

เก่ง

ว. สามารถในทางใดทางหนึ่ง เช่น เก่งคำนวณ เรียนเก่ง, เป็นเช่นนั้นบ่อย ๆ, มักเป็นเช่นนั้น, เช่น เป็นหวัดเก่ง หลับเก่ง ลืมเก่ง.

ทรงพระปรีชา

เก่ง

เพชรตัดเพชร

(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.

ศิษย์มีครู

(สำ) น. คนเก่งที่มีครูเก่ง.

ยวดยง

ว. เชี่ยวชาญที่สุด, เก่งที่สุด.

ปาน

ว. เหมือน, คล้าย, เช่น เก่งปานกัน; เช่น, เพียง, ดัง, เช่น ดีถึงปานนี้ เก่งอะไรปานฉะนี้.

ชีระ

ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว. (ส.).

ฟันดาบ

น. การต่อสู้กันด้วยดาบ เช่น เขาเก่งในทางฟันดาบ.

สุปาณี

ว. ฝีมือเก่ง, คล่องแคล่ว. (ส.).

หยอก

ก. เล่นหรือล้อไม่จริงจัง. ว. ใช้ในประโยคปฏิเสธ หมายความว่า มาก เช่น เก่งไม่หยอก คือ เก่งมาก.

เก่งแต่ปาก

ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ