ค้นเจอ 845 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หันใจ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กระมล, ทันใจ, หักใจ, หัวใจ, ฤทัย

หัน

ก. ผันร่างไปทางใดทางหนึ่ง เช่น หันซ้าย คือ ผันร่างไปทางซ้าย หันขวา คือ ผันร่างไปทางขวา, ผินไปทางใดทางหนึ่ง เช่น นิยมสร้างโบสถ์หันหน้าไปทางทิศตะวันออก, หมุน เช่น หันหน้ามาทางนี้; เปลี่ยนใจ เช่น หันไปเข้ากับศัตรู.

หัน

(ถิ่น-พายัพ) ก. เห็น.

หันหลัง

(สำ) ก. เลิก เช่น หันหลังให้อบายมุข.

หันหลังให้กัน

(สำ) ก. โกรธกัน, เลิกคบค้ากัน.

ก หัน

น. อักษร ก คู่ ในหนังสือโบราณใช้แทนไม้หันอากาศตัวหนึ่ง เป็นตัวสะกดตัวหนึ่ง เช่น จกก = จัก หลกก = หลัก.

หันกลับ

ก. เปลี่ยนไปสู่สภาพเดิม เช่น เขาทั้งสองหันกลับไปคืนดีกัน.

หันข้าง

ก. ผินด้านข้างให้เพราะงอนหรือไม่พอใจเป็นต้น.

หันหน้า

(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.

หันหลังชนกัน

(สำ) ก. ร่วมมือร่วมใจกัน.

หันเหียน

ก. เปลี่ยนท่าทาง, พลิกแพลง, เช่น รำร่ายหันเหียนเวียนละวัน หมายมั่นเข่นฆ่าราวี. (อิเหนา), เหียนหัน ก็ว่า.

เหียนหัน

ก. เปลี่ยนท่าทาง, พลิกแพลง, หันเหียน ก็ว่า.

หื่นหรรษ์

[-หัน] (กลอน) ก. เหิมใจ, ยินดี, ร่าเริง, ชื่นชม.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ