ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 373 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "วัง พระราชวัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระราชวัง

บ้าน

วัง

น. ที่อยู่ของเจ้านาย, ถ้าเป็นที่อยู่ของพระมหากษัตริย์เรียก พระราชวัง หรือ พระบรมมหาราชวัง; ห้วงนํ้าลึก เช่น วังจระเข้. ก. ล้อม, ห้อมล้อม.
 พจนานุกรมไทย

วัง

(โบ; เลิก) น. ตำแหน่งเจ้ากระทรวงปกครองครั้งโบราณ มีหน้าที่รักษาพระราชวัง จัดการพระราชพิธีและมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีของราษฎร.
 พจนานุกรมไทย

ท้องพระโรง

น. ห้องโถงใหญ่ในพระราชวังหรือในวังของพระราชโอรสพระราชธิดา.
 พจนานุกรมไทย

เวียงวัง

น. เมือง, วัง, เช่น จะแบ่งปันข้าวของในท้องคลัง ให้ครอบครองเวียงวังเห็นทันตา. (สังข์ทอง).
 พจนานุกรมไทย

ล้อมวัง

น. ชื่อช้างศึกพวกหนึ่ง มีหน้าที่ทำลายค่ายข้าศึก, ช้างพังคา ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

นักสนม

น. หญิงคนใช้ในพระราชวัง.
 พจนานุกรมไทย

วังหลัง

น. วังซึ่งเป็นที่ประทับของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุข มักตั้งอยู่ทางด้านหลังของพระราชวังหลวง.
 พจนานุกรมไทย

บุระ

น. ป้อม, หอ, วัง, เมือง. (ป. ปุร).
 พจนานุกรมไทย

ประเสบันอากง

น. วังลูกหลวง, วังหลานหลวง. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

ไล่ที่ทำวัง

(สำ) ก. บังคับให้ย้ายไปให้พ้นเพื่อตนจะเข้าไปอยู่.
 พจนานุกรมไทย

ภวังค,ภวังค-,ภวังค์

[พะวังคะ-] น. ส่วนที่สืบต่อระหว่างปฏิสนธิกับจุติ มิได้เสวยอารมณ์ในทวารทั้ง ๖ มีจักษุทวารเป็นต้น. (ป.); ความเป็นอยู่โดยไม่รู้สึกตัว.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด