ค้นเจอ 975 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ลูกสาว"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พระราชธิดา, พระเจ้าลูกเธอ

ลูกสาว

เครือญาติ

พระราชธิดา

ลูกสาว

พระภาคิไนย

หลานที่เป็นลูกของพี่สาวหรือน้องสาว

เครือญาติ

สาว,สาว-,สาว-

[สาวะ-] ว. สีดำแดง, สีนํ้าตาลแก่. (ป.; ส. ศฺยาว).

ตบแต่ง

ก. ทำให้งาม; จัดให้ลูกสาวมีเรือนตามประเพณี เช่น ตบแต่งลูกสาวให้เป็นฝั่งเป็นฝา.

ลูกเขย

น. ชายซึ่งเป็นผัวของลูกสาว.

สุดา

น. ลูกสาว. (ป., ส. สุตา); หญิงสาว.

สาว

น. หญิงที่มีอายุพ้นวัยเด็ก นับตามความนิยมตั้งแต่ ๑๕-๓๐ ปีขึ้นไป เช่น ย่างเข้าสู่วัยสาว โตเป็นสาวแล้วยังซุกซนเหมือนเด็ก ๆ, ถ้ายังไม่ได้แต่งงาน ใช้คำว่า นางสาว นำหน้าชื่อ. ว. เรียกคนและสัตว์ที่มีท้องครั้งแรกว่า ท้องสาว, เรียกต้นไม้ที่เริ่มผลิดอกออกผลครั้งแรก เช่น หมากสาว มะพร้าวสาว, เรียกหญิงที่ยังไม่แก่ตามวัย เช่น แม้จะอายุมากแล้ว แต่ก็ยังดูสาวอยู่, เรียกหญิงที่ยังไม่แต่งงาน เช่น จะพูดอะไรให้เกรงใจเขาบ้าง ถึงเขาจะอายุมากแล้วแต่ก็ยังเป็นสาวอยู่.

สาว

ก. ชักหรือดึงสิ่งที่เป็นเส้นยาว ๆ ออกจากที่เข้าหาตัว เช่น สาวไหม สาวเชือก; โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น สาวความ.

อาม

(โบ) น. เรียกลูกสาวคนที่ ๓ ว่า ลูกอาม.

อี่

(โบ) น. เรียกลูกสาวคนที่ ๒ ว่า ลูกอี่, เรียกลูกสาวคนที่ ๑ ว่า ลูกเอื้อย, คู่กับ คำที่เรียกลูกชายคนที่ ๑ ว่า ลูกอ้าย, เรียกลูกชายคนที่ ๒ ว่า ลูกยี่.

บุญทาย

ว. ควรเป็นเนื้อคู่กัน เช่น ไปสู่ขอลูกสาวหลานสาวท่าน บุญทายต้องกัน.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ