ค้นเจอ 403 รายการ

ทวาร,ทวาร-

หมายถึง[ทะวาน, ทะวาระ-] น. ประตู เช่น นายทวาร; ช่อง ในคำ เช่น ทวารหนัก ทวารเบา ใช้เป็นคำสุภาพ หมายถึง รูขี้ รูเยี่ยว, ทาง เช่น กายทวาร. (ป., ส.).

เวจมรรค

หมายถึงทวารหนัก

พระทวาร

หมายถึงประตู

จันทวาร

หมายถึง[จันทะวาน] น. วันจันทร์, จันทรวาร หรือ โสมวาร ก็ว่า.

ตด

หมายถึงก. อาการที่ลมระบายออกทางทวารหนัก, ผายลม. น. ลมที่ออกจากทวารหนัก เช่น เหม็นตด.

ส้วง

หมายถึงน. ช่อง, โพรง, (โดยมากมักใช้แก่ทวารหนัก).

เวจมรรค

หมายถึงน. ทวารหนัก, วัจมรรค ก็เรียก. (ป. วจฺจมคฺค).

วัจมรรค

หมายถึงน. ทวารหนัก, เวจมรรค ก็เรียก. (ป. วจฺจมคฺค).

ไตรทวาร

หมายถึง[-ทะวาน] น. ทวารทั้ง ๓ คือ กาย เรียก กายทวาร วาจา เรียก วจีทวาร ใจ เรียก มโนทวาร.

ฝีคัณฑสูตร

หมายถึงน. ชื่อฝีชนิดหนึ่ง มักเป็นที่บริเวณขอบทวารหนัก.

ขมิบ

หมายถึง[ขะหฺมิบ] ก. กระหมิบ, บีบเข้าหรือเม้มเข้าซ้ำ ๆ กัน (มักใช้แก่ปาก ช่องทวารหนักและทวารเบา).

กระหมิบ

หมายถึงก. ทำปากหรือช่องทวารหนักทวารเบาให้เม้มอยู่; อาการที่กล้ามเนื้อขอบปากทวารรัดตัวเข้ามา. (แผลงมาจาก ขมิบ). ว. บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ กระหมุบ เป็น กระหมุบกระหมิบ.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ