ค้นเจอ 78 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บวรสิทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บวร,บวร-

[บอวอน, บอวอระ-] (แบบ) ว. ประเสริฐ, ลํ้าเลิศ, ราชาศัพท์ใช้นำหน้าคำนามที่เกี่ยวกับวังหน้า เช่น บวรวงศ์ คู่กับ บรม ซึ่งใช้กับวังหลวง เช่น บรมวงศ์. (ป. ปวร; ส. ปฺรวร).

สิทธิ์

[สิด] น. อำนาจอันชอบธรรม เช่น บุคคลมีสิทธิและหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ เขามีสิทธิ์ในที่ดินแปลงนี้. (ป., ส.); (กฎ) อำนาจที่จะกระทำการใด ๆ ได้อย่างอิสระ โดยได้รับการรับรองจากกฎหมาย. (อ. right).

พระบวรราชโองการ

คำสั่ง

กริยา

พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว

ทับสิทธิ์

ก. ไม่ยอมใช้สิทธิ์ของตน, สละสิทธิ์, นอนหลับทับสิทธิ์ ก็ว่า.

ถือสิทธิ์

ก. อ้างสิทธิ์หรืออำนาจที่มีอยู่, ลุอำนาจ.

กำดาล

(กลอน) ก. ดาล เช่น กำเดาะกำดาลทวี. (บวรราชนิพนธ์).

พระบัณฑูร

คำสั่ง

กริยา

กรมพระราชวังบวรสถานมงคล, สมเด็จพระบวรราชเจ้า

นอนหลับทับสิทธิ์

ก. ไม่ใช้สิทธิ์ที่ตนมีอยู่เมื่อถึงคราวจะใช้, ทับสิทธิ์ ก็ว่า.

ลิดรอน

ก. ตัดทอน เช่น ลิดรอนอำนาจ ลิดรอนสิทธิ์.

บัณฑูร

[บันทูน] (ราชา) น. คำสั่ง, คำสั่งกรมพระราชวังบวร.

ชำเนียร

ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น ชำเนียรในศิลป์. (สรรพสิทธิ์).

สมนอก

น. เลกของเจ้านายที่ทรงกรมหรือขุนนางที่มีสิทธิ์มีเลก.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ