ค้นเจอ 552 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "นำกมล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กมล

[กะมน] (แบบ) น. บัว เช่น บาทกมล. (สมุทรโฆษ); ใจ เช่น ดวงกมล. ว. เหมือนบัว เช่น เต้าสุวรรณกมลคนที. (ม. คำหลวง หิมพานต์), บางทีใช้ว่า กระมล. (ป., ส.).

กมล

น. ชื่อฉันท์วรรณพฤติ กำหนดด้วย ๔ คณะสลับกัน คือ ส คณะ ย คณะ ส คณะ ย คณะ (ตามแบบว่า กมลาติ เณยฺยา สยเสหิ โย เจ) ตัวอย่างว่า จะวิสัชนาสาร พิสดารก็หลายเลบง เรียกว่า กมลฉันท์ หรือ กมลาฉันท์. (ป. ว่า นางงาม; ส. ว่า พระลักษมี).

กมล-

[กะมะละ-] น. ชื่อฉันท์วรรณพฤติ กำหนดด้วย ๔ คณะสลับกัน คือ ส คณะ ย คณะ ส คณะ ย คณะ (ตามแบบว่า กมลาติ เณยฺยา สยเสหิ โย เจ) ตัวอย่างว่า จะวิสัชนาสาร พิสดารก็หลายเลบง เรียกว่า กมลฉันท์ หรือ กมลาฉันท์. (ป. ว่า นางงาม; ส. ว่า พระลักษมี).

นำ

ก. ไปข้างหน้า เช่น นำขบวน นำเสด็จ, ออกหน้า เช่น วิ่งนำ, เริ่มต้นโดยมีผู้อื่นหรือสิ่งอื่นตามหรือทำตาม เช่น นำสวด นำวิ่ง, พา เช่น นำเที่ยว นำไป นำมา. ว. อาการที่ซักหรือถามเป็นเชิงแนะไปในตัว ในคำว่า ซักนำ ถามนำ.

พา

ก. นำไปหรือนำมา.

พระหทัย , พระกมล

หัวใจ

ร่างกาย

กระมล

[-มน] (กลอน; แผลงมาจาก กมล) น. ดอกบัว, หัวใจ.

ติดมือ,ติดไม้ติดมือ

ก. ถือหรือนำไปด้วย.

พระหทัย, พระหฤทัย, พระกมล

ใจ

ต้นเสียง

น. คนร้องนำ.

น้อมนำ

ก. นำไปโดยกิริยาอ่อนน้อม.

เบิกทูต

ก. นำทูตเข้าเฝ้า.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ