ค้นหา "ตัดสิน,ขี้ขาด" ใน คำราชาศัพท์

ผลการค้นหา

ขี้

ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก. น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย. ว. ใช้ประกอบหน้าคำที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.

พจนานุกรมไทย

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวด

หมวดตัวอักษร

ใช้กับ

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตัดสิน,ขี้ขาด"

ตัดสิน

พระบรมราชวินิจฉัย

ขาด

ขี้

พิพากษ์

ทุ่ง

เห็นช้างขี้ ขี้ตามช้าง

คงขาด

มูล

มูลดิน

โรคกลาก

โรคเกลื้อน

คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ