ค้นเจอ 225 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ฉกกษัตริย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉก

ก. ฉวยหรือชิงเอาโดยเร็ว; สับ, โขก, เช่น งูฉก.

ฉก

น. ชื่อปาล์มชนิด Arenga westerhoutii Griff. วงศ์ Palmae ขึ้นตามป่าดิบชื้นทางภาคใต้ ใบด้านล่างเป็นคราบสีเทา ไม่ใคร่หักหรือพับ จั่นเป็นพวงห้อย ออกผลเป็นทะลายใหญ่, รังกับ หรือ รังไก่ ก็เรียก.

กษัตริย์

[กะสัด] น. พระเจ้าแผ่นดิน, ใช้เต็มว่า พระมหากษัตริย์, คนในวรรณะที่ ๒ แห่งสังคมฮินดู ซึ่งมีอยู่ ๔ วรรณะ ได้แก่ วรรณะพราหมณ์ วรรณะกษัตริย์ วรรณะแพศย์ และวรรณะศูทร. (ส. กฺษตฺริย ว่า ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ; ป. ขตฺติย). ว. แท้ไม่มีอื่นปน เช่น ทองเนื้อกษัตริย์, เรียกรูปพรรณที่ทำด้วยโลหะมีราคา เช่น ถ้าทำด้วยเงิน ทอง นาก สลับกัน เรียกว่า สามกษัตริย์.

รังกับ

ดู ฉก ๒.

รังไก่

ดู ฉก ๒.

ขัตติยมานะ

น. การถือตัวว่าเป็นกษัตริย์หรือเชื้อสายกษัตริย์.

ท้าวพญา,ท้าวพระยา

(กลอน) น. กษัตริย์.

มนุษยเทพ

น. กษัตริย์. (ส.).

สมเด็จพระบรมเชษฐาธิราช

พี่ชาย (ที่เป็นพระมหากษัตริย์) ของพระมหากษัตริย์

ราชสมบัติ

น. สมบัติของพระมหากษัตริย์; ความเป็นพระมหากษัตริย์ เช่น ขึ้นครองราชสมบัติ.

ตัจฉก

[-ฉก] (แบบ) น. ช่างไม้. (ป.; ส. ตกฺษก).

กระษัตริย์

[-สัด] (โบ) น. กษัตริย์.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ