ค้นเจอ 20 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ฆนศิลา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา มโนศิลา, มนิลา, ศิลา

ฆน

[คะนะ-] (แบบ) น. แท่ง, ก้อน. ว. แน่น, ทึบ, แข็ง เช่น กรวดกรับอันคละฆนศิลา. (ดุษฎีคำฉันท์). (ป., ส.).

ฆน-

[คะนะ-] (แบบ) น. แท่ง, ก้อน. ว. แน่น, ทึบ, แข็ง เช่น กรวดกรับอันคละฆนศิลา. (ดุษฎีคำฉันท์). (ป., ส.).

ศิลา

น. หิน. (ส.; ป. สิลา).

ศิลา

หิน

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ศิลาปากนก

น. หินเหล็กไฟที่ใช้ติดกับปลายเครื่องสับของปืนโบราณบางชนิดเพื่อสับแก๊ปปืนให้เกิดประกายไฟ, หินปากนก ก็เรียก.

ศิลาอ่อน

น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำด้วยแป้งข้าวเหนียวนวดปนกับแป้งถั่วเขียวเล็กน้อย ผสมน้ำเชื่อมกวนในกะทิข้น ๆ ให้สุกจนเหนียว ตักใส่ถาด โรยหน้าด้วยถั่วลิสงคั่วซอยเป็นต้น.

ฆนะ

[คะนะ-] (แบบ) น. แท่ง, ก้อน. ว. แน่น, ทึบ, แข็ง เช่น กรวดกรับอันคละฆนศิลา. (ดุษฎีคำฉันท์). (ป., ส.).

พิฆน์

น. อุปสรรค; เครื่องกีดขวาง, แก่ง. (ส. วิฆน).

สิลา

น. หิน, หินก้อน. (ป.; ส. ศิลา).

ผลิกศิลา

น. หินผลึก. (ป. ผลิก + ส. ศิลา).

เหล็กจาร

น. เหล็กแหลมสำหรับเขียนลงบนใบลานหรือศิลาเป็นต้น.

จาร

[จาน] ก. ใช้เหล็กแหลมเขียนลงบนใบลานหรือศิลาเป็นต้นให้เป็นตัวหนังสือ เช่น จึงจารจารึกอันนี้ไว้อีกโสด. (ศิลาจารึกเขาสุมนกูฏ). (จารึกสมัยสุโขทัย). น. เรียกเหล็กแหลมสำหรับเขียนลงบนใบลานหรือศิลาเป็นต้นว่า เหล็กจาร. (ข.).


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ