ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. โกรธแค้น, เคืองแค้น.
ก. ฆ่าด้วยความโกรธแค้น.
ว. ลำบาก, ยากไร้, ฝืดเคือง, ลำบากเพราะถูกบีบคั้นทางใจหรือความเป็นอยู่.
ก. โกรธเจ็บใจอยู่ไม่หาย เช่น แค้นใจ แค้นเคือง.
[โกฺรด] ก. ขุ่นเคืองใจอย่างแรง, ไม่พอใจอย่างรุนแรง, ราชาศัพท์ว่า “ทรงพระโกรธ” ก็ใช้ เช่น ก็จะทรงพระโกรธดั่งเพลิงกาล. (อิเหนา). (ส. โกฺรธ).
ก. แค้นเคือง, โกรธ. (ส. รุษฺฏ; ป. รุฏฺ).
ก. ทำตอบด้วยความแค้นหรือเพื่อให้หายแค้น.
ก. เป็นเดือดเป็นแค้น.
ว. เคืองแค้น.
โกรธ
ก. โกรธจัด, โกรธเกรี้ยว ก็ว่า.
ก. โกรธจัด, เกรี้ยวโกรธ ก็ว่า.